Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2025

Γιατί ο Άγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος δεν σταυρώθηκε όπως ο Κοσμοσωτήρας Χριστός;

                       

                                                     Φωτογραφίες: Pinterest


Αύριο, 30 Νοεμβρίου 2025,  η Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου, ενός από τους δώδεκα μαθητές του Κυρίου και αδελφού του Αποστόλου Πέτρου. Η εορτή αυτή μας θυμίζει την πίστη, την ταπεινότητα και την αφοσίωση στον Χριστό, καθώς και τη δύναμη της ιεραποστολικής μαρτυρίας.

Ο Άγιος Ανδρέας μαρτύρησε στην Πάτρα περίπου το 69 μ.Χ. επί Νέρωνα, σε σταυρό σχήματος Χ, γνωστός ως σταυρός του Αγίου Ανδρέα. Ζήτησε να μην σταυρωθεί όπως ο Χριστός, όπως θα αναλυθεί στη συνέχεια.  

1. Ο σταυρός του μαρτυρίου και οι δύο σταυροί στον Γολγοθά

Ο σταυρός του μαρτυρίου αποτελεί κεντρικό θεολογικό σύμβολο από την αρχαιότητα έως τη χριστιανική παράδοση (Burkert, 1985; Nilsson, 1927). Η παρουσία του θείου στη ζωή του ανθρώπου συχνά συνοδευόταν από δοκιμασίες, οι οποίες εκλαμβάνονταν ως προτύπωση του σταυρού του Χριστού – όχι απλώς τιμωρία, αλλά κάλεσμα προς τελείωση και αγιότητα (Παπαδόπουλος, 2015). Ο σταυρός του Χριστού αποτελεί τον σταυρό της τελειότητας, την ύψιστη μορφή θυσίας και ταυτόχρονα ζωής. 




Στον Γολγοθά υψώθηκαν τρεις σταυροί: του Χριστού και δύο ληστών. Οι δύο αυτοί σταυροί αποτυπώνουν τον διχασμό της ανθρώπινης ελευθερίας: ο ένας ληστής αποστρέφεται (είναι στρεψίας), ενώ ο άλλος μετανοεί και αποδέχεται τον Χριστό (Burkert, 1985). Κανένας εκ των δύο ληστών δεν είναι ικανός να αθλήσει πνευματικά επάνω στον κάθετο σταυρό του Χριστού, αλλά ο ένας μεν ζητά συγχώρηση και λύτρωση από  τον εσταυρωμένο Χριστό, ο δε άλλος είναι στρεψίας ( στρέφει αλλού το πρόσωπό του για βοήθεια) και παραμένει αμετανοήτος. Ο Χριστός, στο κέντρο, ενσαρκώνει τη θεία τελειότητα και το έλεος απέναντι στην ανθρώπινη αδυναμία.

Η έννοια του «στρεψία» στην ελληνική αρχαιότητα αναφέρεται στην αποστροφή του προσώπου και την αποφυγή του μαρτυρίου, παραπέμποντας σε  φιλαυτία,   ανυπακοή στο θέλημα του Θεού και αναζήτηση άλλων μορφών σωτηρίας εκ του πονηρού (Nilsson, 1927).

2.Ο σταυρός της τελειότητας του Χριστού

2.1.Σωτηριολογική Διάσταση

Ο Χριστός επωμίστηκε τον σταυρό ως μέσο λύτρωσης της ανθρωπότητας από την αμαρτία. Η υπέρτατη θυσία Του αντιπροσωπεύει την πλήρη υπακοή στο  θείο θέλημα και την αγάπη προς τον άνθρωπο (Παπαδόπουλος, 2015).

Ο Ιησούς Χριστός - ήλιος των ηλίων της Ουρανίου Βασιλείας του Τριαδικού Πατρός- συλλήφθηκε κατά την Εαρινή Ισημερία, γεννήθηκε κατά το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, Ανέστη κατά την Εαρινή Ισημερία  και αναλήφθηκε στους ουρανούς κατά το Θερινό Ηλιοστάσιο.Ο τέλειος Σταυρός Του είναι κάθετος σε σχέση με τον Θεό και Πατέρα και οριζόντιος σε σχέση με το ανθρώπινο γένος- αναγέννησε το ανθρώπινο γένος από την αμαρτία δια του Αγίου Πνεύματος. Αν συγκρίνουμε τη σύλληψη και γέννηση του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, με του Κοσμοσωτήρος Χριστού παρατηρούμε το ακόλουθο:

Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος συλλήφθηκε κατά την Φθινοπωρινή Ισημερία και γεννήθηκε στο Θερινό Ηλιοστάσιο, και αποκεφαλίστηκε κατά τη Φθινοπωρινή Ισημερία . Αυτή η ερμηνεία βασίζεται σε μια σειρά από παραδοσιακούς συμβολισμούς και χρονολογικές αντιστοιχίες που συναντώνται συχνά στην πατερική και θεολογική γραμματεία, όπως και στην παλιά Ορφική -μυστική Θεολογία, όχι βεβαίως με το ίδιο νόημα . Τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν περιστρέφονται γύρω από τις έννοιες της συμπληρωματικότητας των δύο προσώπων, αλλά και των δύο στοιχείων του καθαρτικού ύδατος και του αιωνίου θείου φωτός, καθώς και της μετάβασης από τον Νόμο στη θεία Χάρη. 

Τα κύρια συμπεράσματα είναι τα εξής: 

2.1.1 Συμπληρωματικότητα και Αντίθεση 

Οι ημερομηνίες γέννησης και σύλληψης των δύο προσώπων βρίσκονται σε αντίθεση, αλλά και σε αρμονία, ακριβώς όπως η μέρα και η νύχτα: Η γέννηση του Ιωάννη τοποθετείται στο Θερινό Ηλιοστάσιο (24 Ιουνίου), την ημέρα με το μέγιστο φως του ήλιου, μετά την οποία οι ημέρες αρχίζουν να μικραίνουν. Η γέννηση του Χριστού τοποθετείται στο Χειμερινό Ηλιοστάσιο (25 Δεκεμβρίου), την ημέρα με το ελάχιστο φως, μετά την οποία οι ημέρες αρχίζουν να μεγαλώνουν. Αυτός ο κύκλος συμβολίζει τη φράση του Ιωάννη του Προδρόμου: «Εκείνος πρέπει να αυξάνει, εγώ δε ελαττούσθαι» (Ιωάννης 3:30). Ο Ιωάννης σηματοδοτεί την κορύφωση και τη μείωση της παλαιάς τάξης, ενώ ο Χριστός σηματοδοτεί την αρχή της νέας τάξης (της Χάριτος) και την αύξηση του «Φωτός του Κόσμου».

2.1.2. Σύγκριση της Βάπτισης (Ύδωρ ή  Φως/Πνεύμα) 

Ο παραλληλισμός της βάπτισης τονίζει τη διαφορά μεταξύ της προετοιμασίας και της εκπλήρωσης: Η Βάπτιση του Ιωάννου (δια του ύδατος): Ήταν βάπτιση μετανοίας. Ήταν ένα εξωτερικό, τελετουργικό καθαριστήριο που προετοίμαζε τους ανθρώπους να αναγνωρίσουν τον Μεσσία. Ο Ιωάννης ο ίδιος δήλωσε:Εγώ σας βαπτίζω εν ύδατι εις μετάνοιαν· ο δε οπίσω μου ερχόμενος [...] αυτός θέλει σας βαπτίσει   « εν Πνεύματι Αγίω και πυρί» (Ματθαίος 3:11). 

Η Βάπτιση του Χριστού (δια του φωτός/Πνεύματος): Ο Χριστός προσφέρει την πραγματική αναγέννηση μέσω του Αγίου Πνεύματος, το οποίο καθαρίζει εσωτερικά και προσφέρει τη χάρη της σωτηρίας. 

2.1.3. Μετάβαση από τον Νόμο στη Χάρη 

Τελικά, η ακολουθία των γεγονότων και οι συμβολισμοί δείχνουν μία θεολογική μετάβαση: Ο Ιωάννης είναι η γέφυρα μεταξύ της Παλαιάς Διαθήκης (Νόμος) και της Καινής Διαθήκης (Χάρη). Η ζωή του και το έργο του Προδρόμου προετοιμάζουν τον δρόμο για την έλευση του Χριστού, ο οποίος φέρνει το οριστικό, αληθινό Φως στον κόσμο. Συνοψίζοντας, τα συμπεράσματα υπογραμμίζουν ότι ο Ιωάννης ήταν ο προπομπός, το «λυχνάρι» που έδειχνε προς τον "ήλιο" Χριστό, ο οποίος είναι το αληθινό, αιώνιο «Φως».

2.3.Υπαρξιακή Διάσταση

Η εμπειρία του σταυρού αναδεικνύει την αλήθεια του ανθρώπινου πόνου και της ελευθερίας. Μέσα από τον σταυρό, η ανθρώπινη ζωή αποκτά νόημα, καθώς συνδέεται με την αιώνια ζωή.Είναι μία επιλογή συνειδητής απάρνησης των εγκοσμίων και ακολουθίας του θελήματος του Τριαδικού Θεού.

2.4 Συμβολική και Κοσμική Διάσταση

Ο σταυρός αντιπροσωπεύει την ένωση ουρανού και γης, φωτός και σκότους, ζωής και θανάτου (Vout, 2007). Η σταυρική θυσία αποκαλύπτει την τελειότητα της θείας πρόνοιας και την επικράτηση του πνευματικού φωτός στον κόσμο.

3. Ο βίος και ο Σταυρός του Αγίου Ανδρέα

Καθίσταται σαφές ότι η τελειότητα αφορά τον Σταυρό του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού και είναι αδύνατον εκ των πραγμάτων ένας θνητός άνθρωπος να ανέβει επάνω σε έναν τέτοιου θείου ύψους Σταυρό. 

Ο Άγιος Ανδρέας (γεννήθηκε περίπου 6 π.Χ., μαρτύρησε περίπου 69 μ.Χ.): μαρτύρησε σε σταυρό διαγώνιο με το κεφάλι προς τα πάνω (Χ) (Burkert, 1985).

 Ο αδελφός του, ο  Άγιος Πέτρος (γεννήθηκε περίπου 1 μ.Χ., μαρτύρησε περίπου 64 μ.Χ.): ζήτησε να σταυρωθεί ανάστροφα, με το κεφάλι προς τα κάτω.  

Ο σταυρός του Αγίου Ανδρέα ήταν λοξός και δεμένος με σχοινιά, χωρίς καρφιά, ώστε να παραμείνει ζωντανός για δύο ημέρες. Κατά τη διάρκεια του μαρτυρίου του μιλούσε στον λαό, κηρύττοντας και προσευχόμενος, και παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του στον Κύριο.

Ο   Άγιος Πέτρος, μαρτύρησε σταυρωμένος χιαστί  με το κεφάλι προς τα κάτω. Και οι δύο απόστολοι, με διαφορετικό τρόπο, δείχνουν την αφοσίωση και την ταπεινότητα που χαρακτηρίζει τους μαθητές του Κυρίου. Παράλληλα η σταύρωση των δύο αδελφών-Αγίων   σε χιαστί σταυρό, ο ένας με το κεφάλι προς τα πάνω και ο άλλος προς τα κάτω, έχουν συμπληρωματικό αλλά και αντίθετο χαρακτήρα προς περεταίρω ανάλυση.

Ο τρόπος σταύρωσης του Αγίου Ανδρέα έγινε σύμβολο ταπεινής θυσίας, αποστολικής μαρτυρίας και πίστης, ιδιαίτερα για την Εκκλησία της Πάτρας. Ο σταυρός του Αγίου Ανδρέα υπενθυμίζει τη δύναμη της πίστης και της υπομονής ακόμη και στις πιο επώδυνες δοκιμασίες.

Ευχόμαστε ο Άγιος Ανδρέας να σκεπάζει όλους μας, να φωτίζει τη σκέψη μας με πίστη, θάρρος και ελπίδα, και να μας δίνει δύναμη να ακολουθούμε το παράδειγμά του στην καθημερινή ζωή. Χρόνια πολλά σε όσους εορτάζουν!

Απόστολε του Χριστού και Πρωτόκλητε, Άγιε Ανδρέα θεόπνευστε, άκουσον τις δεήσεις μας και πρέσβευε προς τον Κύριο να σώσει τις ψυχές μας.

4. Ευχές

Ο Άγιος Ανδρέας να σκεπάζει όλους μας, να φωτίζει τη σκέψη μας με πίστη, θάρρος και ελπίδα, και να μας δίνει δύναμη να ακολουθούμε το παράδειγμά του στην καθημερινή ζωή.


Χρόνια πολλά σε όσους εορτάζουν!

5.Ἀπολυτίκιο τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα (Ἦχος Δ’)

Ἀπόστολε τοῦ Χριστοῦ καὶ Πρωτόκλητε,
Ἀνδρέα θεόπνευστε,
ἄκουσον τὰς δεήσεις ἡμῶν
καὶ πρὸς τὸν Κύριον πρέσβευε
σῶσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

6. Ενδεικτική Βιβλιογραφία

  1. Συναξαριστής της Εκκλησίας της Ελλάδος – Εκδόσεις Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, 2005.

  2. Μ. Γ. Παπαδόπουλος, "Οι Απόστολοι και οι Πρώτες Εκκλησίες", Εκδόσεις Πορφύρα, Αθήνα, 2010.

  3. Ιωάννης Ρωμανίδης, "Η Ζωή και το Έργο των Αποστόλων", Ιερά Μονή Παρακλήτου, 1998.

  4. Εγκυκλοπαίδεια Ορθόδοξης Χριστιανικής Παράδοσης, τόμος 1, Εκδόσεις Αστήρ, 2002.

  5. Φιλανθρωπικό και Εκκλησιαστικό Λεύκωμα "Άγιος Ανδρέας: Πρωτόκλητος Απόστολος", Ιερά Μητρόπολη Πατρών, 2015.

  6. B. Metzger, "The Apostles and the Early Church", Oxford University Press, 2007 (για συγκριτική μελέτη της Αποστολικής εποχής).
    -Λόγος Θείου Φωτός


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου