Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΑΛΥΡΑ ΑΪ ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΓΑΝΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΑΛΥΡΑ ΑΪ ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΓΑΝΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

Εκκλησία και κλήρος


Του ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ν. ΔΑΒΙΛΛΑ
Απόστρατου αξιωματικού
της Ελληνικής Αστυνομίας
και επικεφαλής της
μείζονος μειοψηφίας
του Δήμου Ιθώμης

Δυστυχώς σήμερα παρακολουθώντας κάποιος τα δρώμενα στην Εκκλησία και δη των εκπροσώπων της, δηλαδή του κλήρου απογοητεύετε σφόδρα γιατί συνειδητοποιεί πως στις μέρες μας έχει πραγματωθεί απόλυτα ο προφητικός λόγος του σύγχρονου Αγίου μας και εθνομάρτυρα Κοσμά Αιτωλού, ο οποίος έχει πει. Θα έλθει εποχή που χειρότεροι και ασεβέστεροι όλων, θα είναι οι κληρικοί. Μήπως δεν είναι αλήθεια αυτό σήμερα; Δεν βλέπουμε μπιχλιμπιδάτους σβερκοκέφαλους αρσενοκοίτες δεσποτάδες που χρειάζονται καθώς λένε, ενάμισι δισ. 1.500.000.000 για να έχουν καθώς λένε καλά γεράματα, να λυμαίνονται και να μολύνουν την Εκκλησία με την παρουσία τους;

Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009

Κι' όμως το εκκλησάκι της Παναίτσας...

...είναι αφιερωμένο στον Άι Γιάννη το Θεολόγο.

Ιστορική αναδρομή στην Βυζαντινή Πέρα Μεριά.
Αναφορά στη Βη(1685-1715) φοβερή Eνετοκρατία.
Κάθε χρόνο εορτάζεται,από κτίσεως του,της Τιμίας Ζώνης, η υπεραγία Θεοτόκος.Γινότανε δε έως περίπου τον Βο παγκόσμιο πόλεμο και μεγάλη εμποροπανήγυρις στο Μπεζεστένι, ανατολικά της γέφυρας.Έτσι από την εορτή αυτή,που ήταν ξακουστή ακόμα και πέρα από τα όρια της Μεσσηνίας,έμεινε το όνομα <<Παναίτσα>> και λόγω του μικρού μεγέθους του ναού.
Για την ιστορία αυτή μας ενημέρωσε ο εκλεκτός συντοπίτης μας ιερέας,π.
Κωνσταντίνος Σφήκας.Αυτό αναφέρεται στα πρακτικά του ενοριακού ναού Αγίου Αθανασίου Βαλύρας,όπως χαρακτηριστικά τόνισε.
Ο ναός αυτός,όπως προαναφέραμε σε προηγούμενο άρθρο,έχει ηλικία περίπου 1.000 χρόνων.Δηλαδή κτίσθηκε γύρω στον 11ο αιώνα,σε μια εποχή μεγάλης ακμής της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Την εποχή αυτή η περιοχή της Πέρας Μεριάς και της παραποτάμιας περιοχής,όπως φαίνεται από τα μεγάλης αρχιτεκτονικής αξίας κτίσματα,γνώρισε μεγάλη άνθιση και πλούτο.
Η εποχή της Βης Ενετοκρατίας(1685-1715) την πλήγωσε βαθιά.Οι Ενετοί ήταν πολύ σκληροί και ιδιαίτερα στα ενδιάμεσα περίπου της Τουρκοκρατίας,όπου είχαν κυριαρχήσει αποκλειστικά στην περιοχή,ήταν φρικτοί δυνάστες και στην κυριολεξία βασάνιζαν με το πιο απάνθρωπο τρόπο τους δύστυχους εκείνους προγόνους μας.Είχαν φθάσει δε σε σημείο,μέσα στην απόγνωσή τους,να λένε καλύτερα
οι Τούρκοι !!!
Μεγάλος λιμός έστειλε στο θάνατο αμέτρητο μέρος του πληθυσμού.Τα εισοδήματα δεν πήγαιναν καθόλου καλά και οι Λατίνοι κατακτητές προσπαθούσαν να επιβάλλουν νέες καλλιέργειες,ενώ ταυτόχρονα απαιτούσαν τον κεφαλικό φόρο.Έτσι μαζί με τον λιμό,ήλθε και η πείνα για να συμπληρώσει την τραγική κατάσταση.
Στην αποτυχημένη επανάσταση των Ορλόφ(1769-1770),οι Τούρκοι εξαπολύουν Τουρκαλβανούς
οι οποίοι περνούν δια πυρός και σιδήρου την περιοχή και τους κατοίκους της.
Η επέλαση του Ιμπραήμ στα 1825,δίνει τη χαριστική βολή στην περιοχή.Τα κτίσματα και τα χωράφια πυρπολούνται και οι κάτοικοι αποδεκατίζονται.Η καταστροφή αυτή αποτελεί και
τη χαριστική βολή στην ιστορία της Πέρα Μεριάς.Ο τόπος αυτός που κατοικήθηκε από την υστεροελλαδική περίοδο και που είχε ζωή για περισσότερο από δύο χιλιετίες,έπαψε πια να
έχει κατοίκους.
Οι θαυμαστές εκκλησίες της περιοχής καταστράφηκαν όλες.Ο Άι Βλάσης,ο Άγιος Πέτρος
η Αγία Παρασκευή,ο Άι Λιάς,ίσως και άλλοι ναοί,δεν αναστηλώθηκαν ποτέ.Η Παναίτσα
ή ο Άι Γιάννης ο Θεολόγος,όπως είναι το πραγματικό όνομα,θα πρέπει να έχει αναστηλωθεί τουλάχιστον δυο φορές. Επίσης αναστηλωμένος είναι και ο Άι Γιαννάκης ο Ριγανάς ,που σήμερα αποτελεί ιδιοκτησία των Βασιλοπουλαίων.
Γιάννης Ερρίκου Λινάρδος

Παρασκευή 3 Ιουλίου 2009

Του Άι Γιαννιού του Ριγανά


-Εορτή του Άι Γιαννιού του Ριγανά σήμερα 24 Ιουνίου 2009 και στη Βαλύρα εορτάζει το ομώνυμο παρεκκλήσι των Βασιλοπουλαίων στη Πέρα Μεριά.Πλήθος πιστών συρρέει από το πρωί για να παρακολουθήσει τη θεία λειτουργία στην οποία θα χοροστατήσει ο αιδεσιμότατος π.Ιωάννης Φωτεινός.Μετά το πέρας της θείας λειτουργίας θα ακολουθήσει το καθιερωμένο κέρασμα από τους οικοδεσπότες.
-Με την ευκαιρία αξίζει να αναφέρουμε ο,τι στην περιοχή αυτή δέσποζε στους Ομηρικούς χρόνους το ανάκτορο των Ποδαλείριου και Μαχάονα,υιών Ασκληπιού και ηγεμόνων της Ιθώμης, που έλαβαν μέρος στην εκστρατεία της Τροίας με 30 καράβια στρατό.Σήμερα από το ανάκτορο αυτό έχει απομείνει ένας σορός από ερείπια .
Οικοδομικά υλικά του χρησιμοποιήθηκαν κυρίως,για την ανέγερση της εκκλησίας του Αγίου Πέτρου στο ίδιο σημείο.Η εκκλησία αυτή είναι σήμερα κατεστραμμένη,πιθανότατα κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ ή κατά άλλους στην αποτυχημένη εξέγερση των Ορλόφ,όπως η περίπτωση του Άϊ Βλάση νότια της Βαλύρας.(Μικρή φωτό:Διακρίνεται η οπή χωμένου στη γή πιθαριού,που χρησίμευε για αποθήκευση λαδιού ή κρασιού κατά την αρχαιότητα)
ΦΩΤΟ:ΑΠΟ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ





























ΙΕΛ-ΧΡ.ΠΑΠ.