Δέν ὑπάρχει ὀρθόδοξος Ναός πού νά μήν ἔχει στήν εἴσοδό του, στόν πρόναο ἤ τό πρόπυλο, μανουάλι μέ κεριά γιά τούς πιστούς καί τούς προσκυνητές. Καί δέν ὑπάρχει Ὀρθόδοξος πιστός, ἀπό τά νήπια ἕως τούς ὑπερήλικες, ὁ ὁποῖος νά μήν ἀνάβει τό κερί τοῦ κάθε φορά πού εἰσέρχεται στόν ἱερό χῶρο τοῦ Ναοῦ.
Πῶς ὅμως καί γιατί ἐπικράτησε τό ἄναμμα τῶν κεριῶν στούς Ναούς μας;
Ἡ χρήση βεβαίως τῶν κεριῶν ὅπως καί ἄλλων φωτιστικῶν μέσων γινόταν τόν πρῶτο καιρό γιά λόγους καθαρά πρακτικούς. Ὑποκαθιστοῦσαν τά κεριά τό φυσικό φῶς, γιά νά μποροῦν οἱ πιστοί νά βλέπουν στίς λατρευτικές τους συνάξεις. Ἡ χρήση τούς βέβαια ἔγινε ἀκόμη πιό ἀναγκαία τήν περίοδο τῶν διωγμῶν· τότε πού ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ βρισκόταν στίς ἀνήλιαγες κατακόμβες καί χρειαζόταν φῶς.
