Μια αγκαλιά, χίλιες λέξεις

                     

                                                                      Φωτό: Pinterest

Σήμερα, στην Παγκόσμια Ημέρα της Αγκαλιάς, θυμόμαστε κάτι απλό που συχνά ξεχνάμε: πόση δύναμη κρύβεται σε μια ανθρώπινη επαφή. Μια αγκαλιά μπορεί να ειπωθεί χωρίς φωνή, να ακουστεί χωρίς λέξεις και να μείνει στη μνήμη περισσότερο από κάθε φράση που ειπώθηκε ποτέ.

Η αγκαλιά είναι η πιο άμεση μορφή επικοινωνίας. Δεν χρειάζεται εξηγήσεις, δεν ζητά δικαιολογίες. Είναι εκείνη η στιγμή που δύο άνθρωποι μοιράζονται χώρο, χρόνο και συναίσθημα. Μπορεί να είναι σύντομη ή παρατεταμένη, διστακτική ή αποφασιστική, γεμάτη χαρά ή φορτισμένη από λύπη. Σε κάθε περίπτωση, λέει την αλήθεια.

Σε έναν κόσμο που κινείται γρήγορα και συχνά μας απομακρύνει, η αγκαλιά μας επαναφέρει. Μας υπενθυμίζει ότι δεν είμαστε μόνοι. Ότι κάποιος μας βλέπει, μας αναγνωρίζει, μας αποδέχεται. Σε στιγμές χαράς, πολλαπλασιάζει το φως. Σε στιγμές δυσκολίας, λειτουργεί σαν άγκυρα, σαν σιωπηλή υπόσχεση ότι «είμαι εδώ».

Δεν είναι τυχαίο ότι η αγκαλιά συνοδεύει τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μας: τον ερχομό, τον αποχαιρετισμό, την επανένωση, τη συγχώρεση. Είναι η πρώτη γλώσσα που μαθαίνουμε και, συχνά, η τελευταία που χρειαζόμαστε. Πριν μάθουμε να μιλάμε, μαθαίνουμε να αγκαλιάζουμε. Και όταν οι λέξεις δεν φτάνουν, επιστρέφουμε εκεί.

Η Παγκόσμια Ημέρα της Αγκαλιάς δεν είναι απλώς μια υπενθύμιση για περισσότερη τρυφερότητα. Είναι μια πρόσκληση για παρουσία. Να αφήσουμε για λίγο το κινητό, τις σκέψεις, τη βιασύνη. Να ανοίξουμε τα χέρια μας και να επιτρέψουμε σε κάποιον να μπει. Να δώσουμε και να λάβουμε χωρίς όρους.

Ίσως σήμερα να μην αλλάξουμε τον κόσμο. Μπορούμε όμως να αλλάξουμε τη μέρα κάποιου. Μια αγκαλιά αρκεί. Γιατί, τελικά, υπάρχουν στιγμές που δεν χρειάζονται εξηγήσεις. Χρειάζονται μόνο ανοιχτά χέρια.