΅Κάποτε, λέει ο Άγιος Παΐσιος όπως το παραδίδει ο μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κυρός Παύλος, τα ταγκαλάκια συζητούσαν πού να κρύψουν την ευτυχία των ανθρώπων. «Να την κρύψουμε στα ψηλά βουνά; Ή στο βάθος του ωκεανού;» αναρωτήθηκαν. Μα γρήγορα κατάλαβαν πως εκεί οι άνθρωποι θα τη βρουν· έχουν τα μέσα και τη δύναμη να ψάξουν. Και τότε, ένα πονηρό ταγκαλάκι πρότεινε: «Να την κρύψουμε εκεί που δεν θα σκεφτεί κανένας. Μέσα στην ψυχή τους» (Παύλος, 2020).
Αυτή η μικρή ιστορία, παραβολική και σοφή, μας θυμίζει κάτι που οι Πατέρες έλεγαν με διαφορετικά λόγια: ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος διδάσκει ότι «όποιος θέλει να δει τη Βασιλεία του Θεού, πρέπει να την αναζητήσει μέσα του» (Is. Syr., 2012). Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος προσθέτει ότι η ψυχή βρίσκει χαρά όταν σταματά, σιωπά και γαληνεύει (Ιωάννης Κλίμακος, 2010).
Σκεφτείτε τη ζωή ενός ανθρώπου που τρέχει συνέχεια πίσω από καριέρες, σχέσεις, εμπειρίες. Αναζητά τη χαρά έξω του, στα “ψηλά βουνά” και στα “βαθιά νερά”, και ξεχνά ότι μέσα του υπάρχει ένας θησαυρός. Η ψυχολογία σήμερα επιβεβαιώνει αυτή τη σοφία: ο Seligman (2011) λέει πως η ευτυχία συνδέεται με την αυτογνωσία, την αυτοαποδοχή και την ικανότητα να ζούμε συνειδητά κάθε στιγμή. Ένας άνθρωπος που αναγνωρίζει τις μικρές χαρές, που ασκεί την ευγνωμοσύνη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, που υπηρετεί την αγαθοεργία, νιώθει εσωτερική γαλήνη, ακόμα κι αν γύρω του τα πράγματα δεν είναι τέλεια.
Και τότε, όπως λέει ο Άγιος Νεκτάριος, «η ευτυχία δεν δίνεται ως δώρο εξωτερικό· είναι καρπός της ψυχής που γαληνεύει και αγαπά» (Νεκτάριος, 2005). Ο άνθρωπος που συνειδητοποιεί ότι η Βασιλεία του Θεού είναι μέσα του, ανακαλύπτει ότι κάθε στιγμή της ζωής κρύβει μικρές ευλογίες: το γέλιο ενός παιδιού, ένα ζεστό φαγητό, την άνοιξη που ανθίζει στον κήπο, τη σιωπή μιας προσευχής.
Ο Άγιος Παΐσιος και ο Μακαριστός Παύλος εύχονται: «Μακάρι να γνωρίσει ο άνθρωπος ότι η Βασιλεία του Θεού εντός του είναι και να ειρηνεύσει» (Παύλος, 2020). Και ο Όσιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος συμπληρώνει: «Όταν η ψυχή φωτιστεί από τον Θεό, κανένα κακό δεν μπορεί να την ταράξει» (Συμεών Ν., 2008).
Ας φανταστούμε λοιπόν την ευτυχία όχι ως κάτι μακρινό και ακατόρθωτο, αλλά ως ένα φως που καίει μέσα μας. Όταν στρέφουμε την προσοχή μας στην καρδιά μας, όταν αγαπάμε, συγχωρούμε, προσευχόμαστε, εκφράζουμε ευγνωμοσύνη, τότε το φως αυτό αναδύεται και φωτίζει κάθε πτυχή της ζωής μας.
Και ας κλείσουμε με μια ευχή: Είθε η ψυχή μας να ανακαλύπτει κάθε μέρα τις κρυμμένες χαρές της, να γνωρίσει την ειρήνη της Βασιλείας του Θεού και να γεμίσει η καρδιά μας με αγάπη, ευγνωμοσύνη , χαρά και όλες τις χάρες του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Βιβλιογραφία
Ισαάκ ο Σύρος. (2012). Ascetical Works. Εκδοτικός Οίκος Πατερικών Κειμένων.
Ιωάννης Κλίμακος. (2010). Λεξικό Πνευματικής Ζωής. Αθήνα: Εκδόσεις Ορθοδοξίας.
Νεκτάριος, Α. (2005). Πνευματικά Γράμματα. Αθήνα: Εκδόσεις Μοναστηριακές.
Παύλος, Μ. (2020). Άγιος Παΐσιος: Διδασκαλίες και παραδόσεις. Σισανίου & Σιατίστης: Εκδοτικός Οίκος.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. Free Press.
Συμεών ο Νέος Θεολόγος. (2008). Λόγοι. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Ορθοδοξίας.
Λουκάς 17:21. Η Αγία Γραφή.
-Λόγος Θείου Φωτός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου