Φωτο: olive magazineΚατά το πρώτο έτος του γάμου, τα νιόπαντρα ζευγάρια καλούνται να ξεδιπλώσουν σε θεωρητικό και βιωματικό επίπεδο τα χαρτιά των οικογενειακών τους παραδόσεων, τα ήθη, έθιμα, συνήθειες και κανόνες της πατρικής οικογένειας τους και να δομήσουν εκ νέου τις αρχές της δικής τους πλέον οικογένειας. Καλούνται να ρίξουν γερά θεμέλια στο οικογενειακό οικοδόμημα, προκειμένου να δουν προκοπή στον γάμο τους και να συμπορευτούν αρμονικά, κατά το υπόλοιπο του έγγαμου βίου τους.
Ο κύριος Θανάσης και η κυρία Μαριγούλα παντρεύτηκαν το 1957, και ζούσαν στο χωριό της μοναχοκόρης νύφης, λίγο έξω από τη Κυπαρισσία. Κι ενώ ήταν ήδη έξι μήνες παντρεμένοι, μία ημέρα, πριν ξεκινήσει το Τριώδιο, φούντωσαν οι ενοχές στη ψυχή της νιόπαντρης κόρης, γιατί σε τρεις εβδομάδες θα άρχιζε η Μεγάλη Τεσσαρακοστή και δεν γνώριζε πώς θα συγκρατήσει τον μαινόμενο ταύρο στο νυφικό κρεβάτι τους. Πήρε ένα άδειο καλάθι και έριξε μέσα μία απαράβατη αρχή της πατρικής της οικογένειας, που έλεγε ότι “κατά τη Σαρακοστή νηστεύουμε όχι μόνο όσον αφορά τη λήψη τροφής, αλλά συγκρατούμε όλα τα πάθη μας”, όπως κήρυττε ο Ιερός Χρυσόστομος, τον οποίου Αγίου την παλιά εικόνα κληρονόμησε μαζί με την προίκα της, και με δόξα και τιμή την τοποθέτησε στο νέο σκαλιστό εικονοστάσι , μαζί με τα στέφανα του γάμου της.
-Άκουσε Θανάση μου, εδώ στο χωριό, χωρίς παρεξήγηση, δεν θέλω να με φέρεις σε δύσκολη θέση, δηλαδή μη μου ζητήσεις να κάνουμε πράγματα κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή που θα με κάνουν να ντρέπομαι να αντικρίσω τον θείο μου, που είναι ιερέας ,όταν θα πάω να εξομολογηθώ για να κοινωνήσω στην Ανάσταση. Όπως θα δεις και στο ημερολόγιο στη κουζίνα, αύριο ξεκινά το Τριώδιο και σε τρεις εβδομάδες έχουμε Σαρακοστή. Έτσι έχω μάθει από την οικογένειά μου, κι αυτή η παράδοση είναι απαράβατη.
