Οι εκδρομές στη Βαλύρα δεν επαναλαμβάνονται συχνά· όταν όμως πραγματοποιούνται, φέρουν πάντοτε τη σφραγίδα της ποιότητας και το αποτύπωμα της ψυχής. Δεν είναι απλές μετακινήσεις στον χώρο, αλλά μικρά ταξίδια εσωτερικής αναζωογόνησης, που συνδυάζουν τη φύση με τη συντροφικότητα και το βίωμα με τη μνήμη. Τέτοιες εκδρομές οργανώνει με συνέπεια και αγάπη ο Σύλλογος «Μικροπερπατήματα», που ιδρύθηκε το 2015 και από τότε αποτελεί ζωντανό κύτταρο πολιτισμού και εξωστρέφειας.
Αρκετοί Βαλυραίοι δεν λείπουν από αυτά τα εντυπωσιακά μικροπερπατήματα· ανάμεσά τους ο κ. Σταύρος Λινάρδος και ο κ. Μάριος Κλειότης, που με σταθερό βήμα και ανοιχτή καρδιά συνοδεύουν στις διαδρομές, δίνοντας ανθρώπινο χρώμα στις συλλογικές αυτές εξορμήσεις.
Τον Νοέμβριο συγκεκριμένα, τόσο στις αρχές όσο και προς το τέλος του μήνα, αναζητούσαμε την κα Μαρία Σταθοπούλου-Καρύδη. Οι πληροφορίες μάς έλεγαν πως στις αρχές του μήνα βρισκόταν στην εύφορη Τεγέα, στην εορτή του μήλου και προς το τέλος του μήνα στα χωριουδάκια του Πάρνωνα.
Στον αρκαδικό κάμπο που απλώνεται ήσυχα και γενναιόδωρα κάτω από τον ουρανό, ανάμεσα σε μηλιές φορτωμένες καρπούς και ανθρώπους που τιμούν τη γη τους, η Τεγέα αναδίδει το άρωμα της παράδοσης και της αγροτικής ευλογίας. Ένας τόπος ιστορικός, με βαθιές ρίζες στον χρόνο, που συνδυάζει τη γαλήνη του τοπίου με τη μνήμη του αρχαίου πολιτισμού.
Προς το τέλος του Νοεμβρίου, η Μαρία ανηφόριζε στα χωριά του Πάρνωνα. Εκεί, όπου το βουνό στέκει αγέρωχο και προστατευτικό, τα πέτρινα χωριά φωλιάζουν μέσα στα έλατα και τα κυπαρίσσια, και ο αέρας κουβαλά καθαρότητα και σιωπηλή δύναμη.
Προσκυνούσε εκκλησιές, μικρά ξωκλήσια σκαρφαλωμένα σε πλαγιές, και στόλιζε ψηλά δενδράκια μαζί με τις φίλες της, σαν να στόλιζε τις ίδιες τις στιγμές. Η όμορφη κόρη της Βαλύρας, με τα μοναδικά της μικροπερπατήματα, γέμιζε τις μπαταρίες της με βουνίσιο αέρα, με αρώματα από κυπαρίσσια και έλατα, με εικόνες που μένουν χαραγμένες στην ψυχή.
Η ύπαιθρος της Πελοποννήσου, με τα γραφικά της χωριά, τα πέτρινα σπίτια και τα λιθόστρωτα δρομάκια, την παρθένα γη, τη διατήρηση της τοπικής παράδοσης και τη γνήσια φιλοξενία των κατοίκων, επιφυλάσσει πάντοτε εκπλήξεις σε κάθε περιηγητή. Είναι ένας τόπος που δεν εξαντλείται ποτέ· κάθε διαδρομή είναι και μια νέα αποκάλυψη.
Η Μαρία δεν χρειάζεται ινστιτούτα καλλονής. Διατηρεί τη φυσική της ομορφιά με τα απλά και ανεκτίμητα δώρα της φύσης, στη μακαρία γη μας. Ψηλό, θηλυκό κυπαρίσσι μας την έδωσε ο Θεός στη Βαλύρα, και θέλουμε να τη βλέπουμε ακμαία, για να μας χαρίζει, με τη θετική της στάση, κουράγιο και φως στη ζωή.
Ευχόμαστε στους αξιόλογους «περιπατητές» το νέο έτος 2026 να οδηγήσουν τους λάτρεις της φύσης σε ακόμη πιο μοναδικά μονοπάτια, γεμάτα νόημα ζωής, συλλογικότητα και όραμα.
Καλή και ευλογημένη χρονιά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου