Φωτό: ALT.gr
1.Ιστορική αναδρομή
Τα κάλαντα προέρχονται από τις αρχαίες Ελληνικές και Ρωμαϊκές Καλένδες, τους χαιρετισμούς στην αρχή κάθε μηνός. Με την πάροδο των αιώνων η Ρωμαϊκή λέξη καλένδες μετετράπη σε κόλεντας, κόλιαντας, κόλιντα και κάλαντα. Υπήρχαν και τα αντίστοιχα χελιδονίσματα στην αρχή του νέου έτους των Ελλήνων την Άνοιξη. Οι καλαντιστές της αρχαίας εποχής επεδίωκαν ευχόμενοι να λάβουν φιλοδώρημα από τους άρχοντες της εποχής τους, και όταν εκείνοι δεν ανταποκρίνονταν τους εξέθεταν δημοσίως με σκωπτικά άσματα, όπως συνέβαινε και κατά τον προηγούμενο αιώνα Πανελλαδικά. Αντί για κάλαντα ξεφώνιζαν μαντινάδες κατά τον 19ο αι 20ο αιώνα, για παράδειγμα οι δυσαρεστημένοι Κρητικοί καλαντιστές, και αντίστοιχα κοτσάκια τραγουδούσαν στη Νάξο , του τύπου “αφέντη μου στην κάπα σου χίλιες χιλιάδες ψείρες, άλλες γεννούν, άλλες κλωσούν, κι άλλες αυγά μαζώνουν”. Δεν είχαν θρησκευτική αναφορά τα αρχαία κάλαντα, μόνο ευχές περιελάμβαναν για την αρχή του μηνός, και διατύπωση απαιτήσεων λεκτικά για το φιλοδώρημα.

