Φωτογραφίες: Voula Feida στο FB
Η Βαλύρα έχει τη δική της αγαπημένη νύφη, μια αυθεντική Μακεδονίτισσα, που, σαν σύγχρονη Περσεφόνη, μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα σε δύο αγαπημένους τόπους. Τον χειμώνα ζει κοντά στα παιδιά και τα εγγόνια της, στην όμορφη νύμφη του Θερμαϊκού, τη φημισμένη Θεσσαλονίκη. Όταν όμως ο καιρός γλυκαίνει και τα χελιδόνια αρχίζουν να χτίζουν τις φωλιές τους στις κεραμοσκεπές, επιστρέφει στη γραφική Βαλύρα, για να δώσει ξανά ζωή στο σπίτι του αείμνηστου συζύγου της.
Σήμερα αφιερώνει πολύτιμο χρόνο στη φροντίδα των εγγονιών της, στα άνθη της, σε ιερά προσκυνήματα, και σε πράξεις αγαθοεργίας, χωρίς ποτέ να ξεχνά τη Βαλύρα. Στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου του χωριού μας, τη θυμόμαστε κάθε φορά που μας υποδέχεται η ασημένια εικόνα της Αγίας Παρασκευής, της προστάτιδός της.
Από τα παιδικά της χρόνια, ύστερα από όραμα, ο πατέρας της έκτισε ένα εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής δίπλα στο πατρικό σπίτι. Από τότε, η Παρασκευούλα πορεύεται με ένα ένδυμα πνευματικής προστασίας, που γλυκαίνει την ψυχή της, ενδυναμώνει τη θέλησή της και τη καθοδηγεί, μέσα από τις πράξεις της, προς δόξαν Θεού, στην έμπρακτη ευσέβεια.
Έτσι θαυμαστά τη γνώρισα το περασμένο καλοκαίρι 2025, και γεύτηκα τις παραδοσιακές δημιουργίες της, λαλάγγια, χυλοπίτες, τραχανά, και κουλουράκια από τα σιτάρια και τα δροσερά νερά της Νάουσας, με επιδόρπιο τον γλυκό λόγο της. Ειλικρινά αναρωτήθηκα ποια με επισκέφθηκε: η Αγία Παρασκευή ή η φίλη μας η Παρασκευούλα Φειδά; Τόσο φωτεινό και καθαρό είναι το ένδυμα της ψυχής της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου