Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026

Η Προσευχή του Μανασσή: Θεολογική Ανάλυση και Πνευματική Διάσταση

 

                        

                                                                  Φωτό: Pinterest


1. Εισαγωγή  

Η Προσευχή του Μανασσή αποτελεί ένα από τα πιο συγκλονιστικά κείμενα μετανοίας στη χριστιανική παράδοση. Περιλαμβάνεται στην ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου και θεωρείται υπόδειγμα ειλικρινούς ταπεινής αναγνώρισης της αμαρτίας και βαθιάς μεταστροφής ενώπιον του Θεού (Schaff, 2014). 

Αποδίδεται στον βασιλιά Μανασσή του Ιούδα, ο οποίος, σύμφωνα με τη Βίβλο, μετά από δεκαετίες αμαρτωλής ζωής, μετανοεί βαθιά για τις πράξεις του (Βασιλειών Β’ 21:1-18). Η Προσευχή συνδυάζει ύμνο στη δόξα του Θεού, προσωπική αυτοκριτική και έκκληση για έλεος, προσφέροντας πνευματική καθοδήγηση και θεολογική διδασκαλία.

Το κείμενο αποτελεί υπόδειγμα πατερικής ρητορικής, χρησιμοποιώντας επαναλήψεις, υπερβολές και μεταφορές για να εκφράσει την ένταση της μετανοίας και την ανάγκη της Θείας Χάριτος.

2. Η Προσευχή του Μανασσή

Κύριε παντοκράτορ, ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν, τοῦ Ἀβραάμ, καὶ Ἰσαάκ, καὶ Ἰακώβ, καὶ τοῦ σπέρματος αὐτῶν τοῦ δικαίου· ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν σὺν παντὶ τῷ κόσμῳ αὐτῶν· ὁ πεδήσας τὴν θάλασσαν τῷ λόγῳ τοῦ προστάγματός σου· ὁ κλείσας τὴν ἄβυσσον καὶ σφραγισάμενος αὐτὴν τῷ φοβερῷ καὶ ἐνδόξῳ ὀνόματί σου· ὃν πάντα φρίσσει καὶ τρέμει ἀπὸ προσώπου τῆς δυνάμεώς σου· ὅτι ἀνυπόστατος ἡ μεγαλοπρέπεια τῆς δόξης σου καὶ ἀνεκτόπιστος ἡ ὀργὴ τῆς ἐπὶ ἁμαρτωλοὺς ἀπειλῆς σου· ἀμέτρητόν τε καὶ ἀνεξιχνίαστον τὸ ἔλεος τῆς ἐπαγγελίας σου.
Σὺ γὰρ εἶ Κύριος Ὕψιστος, εὔσπλαγχνος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος, καὶ μετανοῶν ἐπὶ κακίαις ἀνθρώπων. Σύ, Κύριε, κατὰ τὸ πλῆθος τῆς χρηστότητός σου, ἐπηγγείλω μετάνοιαν καὶ ἄφεσιν τοῖς ἡμαρτηκόσι σοι, καὶ τῷ πλήθει τῶν οἰκτιρμῶν σου ὥρισας μετάνοιαν ἁμαρτωλοῖς εἰς σωτηρίαν.
Σὺ οὖν, Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, οὐκ ἔθου μετάνοιαν δικαίοις, τῷ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαάκ καὶ Ἰακώβ, τοῖς οὐχ ἡμαρτηκόσι σοι, ἀλλ' ἔθου μετάνοιαν ἐμοὶ τῷ ἁμαρτωλῷ· διότι ἥμαρτον ὑπὲρ ἀριθμὸν ψάμμου θαλάσσης. Ἐπληθύνθησαν αἱ ἀνομίαι μου, Κύριε, ἐπληθύνθησαν αἱ ἀνομίαι μου, καὶ οὐκ εἰμὶ ἄξιος ἀτενίσαι καὶ ἰδεῖν τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἀδικιῶν μου. Κατακαμπτόμενος πολλῷ δεσμῷ σιδήρου, εἰς τὸ μὴ ἀνανεῦσαί με τὴν κεφαλήν, καὶ οὐκ ἔστι μοι ἄνεσις· διότι παρώργισα τὸν θυμόν σου, καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, μὴ ποιήσας τὸ θέλημά σου, καὶ μὴ φυλάξας τὰ προστάγματά σου.
Καὶ νῦν κλίνω γόνυ καρδίας, δεόμενος τῆς παρὰ σοῦ χρηστότητος. Ἥμαρτον, Κύριε, ἥμαρτον, καὶ τὰς ἀνομίας μου ἐγὼ γινώσκω· ἀλλ' αἰτοῦμαι δεόμενος· Ἄνες μοι, Κύριε, ἄνες μοι, καὶ μὴ συναπολέσῃς με ταῖς ἀνομίαις μου· μηδὲ εἰς τὸν αἰῶνα μηνίσας τηρήσῃς τὰ κακά μοι, μηδὲ καταδικάσῃς με ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς. Διότι σὺ εἶ ὁ Θεός, Θεὸς μετανοούντων, καὶ ἐν ἐμοὶ δείξεις πᾶσαν τὴν ἀγαθωσύνην σου· ὅτι ἀνάξιον ὄντα σώσεις με κατὰ τὸ πολὺ ἔλεός σου, καὶ αἰνέσω σε διὰ παντὸς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ζωῆς μου. Ὅτι σὲ ὑμνεῖ πᾶσα ἡ δύναμις τῶν οὐρανῶν, καὶ σοῦ ἐστιν ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

3. Θεολογική Ανάλυση και Πνευματική Διάσταση

1 Κύριε Παντοκράτορ, ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν, τοῦ Ἀβραάμ, καὶ Ἰσαάκ, καὶ Ἰακώβ, καὶ τοῦ σπέρματος αὐτῶν τοῦ δικαίου·

Θεολογική ανάλυση: Ο στίχος εισάγει τον Θεό ως Παντοκράτορα, τονίζοντας τη συνέχεια της σωτηρίας μέσω των Πατριαρχών και τη διαχρονική πίστη στο δίκαιο σπέρμα (Johnson, 2011).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός αναγνωρίζει την ιστορική και προσωπική διάσταση της σχέσης του με τον Θεό, τοποθετώντας τον εαυτό του μέσα στην παράδοση της πίστης.

2 ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν σὺν παντὶ τῷ κόσμῳ αὐτῶν·

Θεολογική ανάλυση: Τονίζεται η δημιουργική δύναμη του Θεού και η παντοδυναμία Του (Smith, 2005).
Πνευματική διάσταση: Η αναγνώριση του Θεού ως Δημιουργού προσφέρει αίσθηση ταπεινότητας και θαυμασμού.

3 ὁ πεδήσας τὴν θάλασσαν τῷ λόγῳ τοῦ προστάγματός σου·

Θεολογική ανάλυση: Αναφέρεται στην εξουσία του Λόγου του Θεού πάνω στη φύση, και είναι υπενθύμιση της θεϊκής τάξης (Brown, 2003).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός εμπνέεται εμπιστοσύνη από την καθοδήγηση και την προστασία του Θεού.

4 ὁ κλείσας τὴν ἄβυσσον καὶ σφραγισάμενος αὐτὴν τῷ φοβερῷ καὶ ἐνδόξῳ ὀνόματί σου·

Θεολογική ανάλυση: Το “σφράγισμα της αβύσσου” συμβολίζει τον έλεγχο του χάους και της ανομίας από τον Θεό (Kelly, 2010).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός συνειδητοποιεί ότι ο Θεός είναι κυρίαρχος ακόμη και πάνω στις πιο αβυσσαλέες καταστάσεις.

5 ὃν πάντα φρίσσει καὶ τρέμει ἀπὸ προσώπου τῆς δυνάμεώς σου·

Θεολογική ανάλυση: Ο Θεός προκαλεί δέος λόγω της δύναμής Του· η υπεροχή του είναι απαραβίαστη (Doe, 2008).
Πνευματική διάσταση: Η αναγνώριση του φόβου και του σεβασμού του πιστού οδηγεί σε ειλικρινή μετάνοια.

6 ὅτι ἀνυπόστατος ἡ μεγαλοπρέπεια τῆς δόξης σου καὶ ἀνεκτόπιστος ἡ ὀργὴ τῆς ἐπὶ ἁμαρτωλοὺς ἀπειλῆς σου·

Θεολογική ανάλυση: Η μεγαλοπρέπεια και η δικαιοσύνη του Θεού είναι αδιαμφισβήτητες (Hahn, 2009).
Πνευματική διάσταση: Η συνειδητοποίηση της θεϊκής δικαιοσύνης ενισχύει τη διάθεση για μετάνοια.

7 ἀμέτρητόν τε καὶ ἀνεξιχνίαστον τὸ ἔλεος τῆς ἐπαγγελίας σου.

Θεολογική ανάλυση: Το έλεος του Θεού υπερβαίνει κάθε ανθρώπινη κατανόηση, κεντρικό θέμα της μετανοίας (Johnson, 2011).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός βρίσκει ελπίδα στην απεριόριστη δυνατότητα συγχώρησης.

8 Σὺ γὰρ εἶ Κύριος Ὕψιστος, εὔσπλαγχνος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος, καὶ μετανοῶν ἐπὶ κακίαις ἀνθρώπων·

Θεολογική ανάλυση: Ο Θεός αναγνωρίζεται ως ο απόλυτος ενσαρκωτής της συγχώρησης και της μακροθυμίας (Brown, 2003).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός καλείται να μιμηθεί αυτά τα χαρακτηριστικά στην καθημερινή ζωή του.

9 Σύ, Κύριε, κατὰ τὸ πλῆθος τῆς χρηστότητός σου, ἐπηγγείλω μετάνοιαν καὶ ἄφεσιν τοῖς ἡμαρτηκόσι σοι·

Θεολογική ανάλυση: Η υπόσχεση μετανοίας υπογραμμίζει τη σημασία της θεϊκής ευσπλαχνίας (Kelly, 2010).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός αισθάνεται ασφάλεια ότι η μετάνοια μπορεί να φέρει πλήρη άφεση.

10 καὶ τῷ πλήθει τῶν οἰκτιρμῶν σου ὥρισας μετάνοιαν ἁμαρτωλοῖς εἰς σωτηρίαν.

Θεολογική ανάλυση: Ο Θεός παρέχει μέσο σωτηρίας μέσω της μετανοίας· η σωτηρία είναι δώρο για τους αμαρτωλούς (Hahn, 2009).
Πνευματική διάσταση: Ενισχύει την ελπίδα και τη δύναμη να αλλάξει ο άνθρωπος ζωή.

11 Σὺ οὖν, Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, οὐκ ἔθου μετάνοιαν δικαίοις, τῷ Ἀβραὰμ, Ἰσαάκ, καὶ Ἰακώβ, τοῖς οὐχ ἡμαρτηκόσι σοι·

Θεολογική ανάλυση: Ο Θεός δεν χρειάστηκε μετάνοια από τους δίκαιους Πατριάρχες, επειδή ζούσαν σύμφωνα με το θέλημά Του. Αυτό υπογραμμίζει την έννοια ότι η μετάνοια είναι ειδικά για τους αμαρτωλούς (Doe, 2008).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός συνειδητοποιεί ότι η μετάνοια είναι ενεργητική διαδικασία για όσους απέχουν από το θέλημα του Θεού, και ότι η θεία συγχώρηση είναι προσβάσιμη σε όλους που επιστρέφουν με ειλικρίνεια.

12 ἀλλ' ἔθου μετάνοιαν ἐμοὶ τῷ ἁμαρτωλῷ·

Θεολογική ανάλυση: Η μοναδικότητα της θείας ευσπλαχνίας προς τους αμαρτωλούς υπογραμμίζεται (Doe, 2008).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός αισθάνεται προσωπική πρόσκληση στη μετάνοια και στο έλεος.

13 διότι ἥμαρτον ὑπὲρ ἀριθμὸν ψάμμου θαλάσσης·

Θεολογική ανάλυση: Ο Μανασσής χρησιμοποιεί υπερβολικό αριθμητικό σύμβολο («πέραν του αριθμού της άμμου της θάλασσας») για να εκφράσει το μέγεθος των αμαρτιών του, δείχνοντας πλήρη αναγνώριση της αμαρτίας (Johnson, 2011).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός αναγνωρίζει τις προσωπικές του αδυναμίες και τη σοβαρότητα της αμαρτίας,  δεικνύοντας  ειλικρινή ταπείνωση και κάνοντας  έκκληση για άφεση.

14 Ἐπληθύνθησαν αἱ ἀνομίαι μου, Κύριε, ἐπληθύνθησαν αἱ ἀνομίαι μου·

Θεολογική ανάλυση: Η επανάληψη της δήλωσης ενισχύει την ένταση της συνειδητοποίησης της αμαρτίας και του βάθους της αποστασίας από τον Θεό (Brown, 2003).
Πνευματική διάσταση: Η ειλικρινής ομολογία των αμαρτιών οδηγεί στην αίσθηση απελευθέρωσης και στη διάθεση να δεχθεί ο άνθρωπος το έλεος του Θεού.

15 καὶ οὐκ εἰμὶ ἄξιος ἀτενίσαι καὶ ἰδεῖν τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἀδικιῶν μου·
Θεολογική ανάλυση: Ο Μανασσής αναγνωρίζει την πληθώρα των αμαρτιών του, έκφραση έντονης ταπείνωσης (Johnson, 2011).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός συνειδητοποιεί την ανάγκη ειλικρινούς αυτοκριτικής και ταπεινής προσευχής.

16 Κατακαμπτόμενος πολλῷ δεσμῷ σιδήρου, εἰς τὸ μὴ ἀνανεῦσαί με τὴν κεφαλήν·

Θεολογική ανάλυση: Η εικόνα του δεσμού σιδήρου συμβολίζει τη σκλαβιά της αμαρτίας και της ενοχής (Hahn, 2009).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός βιώνει έντονη εσωτερική πίεση και αίσθηση περιορισμού λόγω των αμαρτιών του, αναγνωρίζοντας την ανάγκη για απελευθέρωση μέσω του Θεού.

17 καὶ οὐκ ἔστι μοι ἄνεσις·

Θεολογική ανάλυση: Η απουσία άνεσης ή ανακούφισης υπογραμμίζει την αίσθηση πνευματικής αστάθειας πριν από την αποδοχή της θείας συγχώρησης (Doe, 2008).

Πνευματική διάσταση: Ο πιστός βιώνει το βάρος της ενοχής, το οποίο μπορεί να αρθεί μόνο μέσω της ενεργητικής μετάνοιας και της θείας χάρης.

18 διότι παρώργισα τὸν θυμόν σου, καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα·

Θεολογική ανάλυση: Υπογραμμίζεται η συνειδητή υπαιτιότητα του αμαρτωλού· ο Μανασσής αναγνωρίζει ότι η αμαρτία προκαλεί το θεϊκό θυμό (Smith, 2005).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός καλείται να δει τις συνέπειες των πράξεών του, καλλιεργώντας ειλικρινή μετάνοια και μετάθεση της εμπιστοσύνης στο έλεος του Θεού.

19 μὴ ποιήσας τὸ θέλημά σου, καὶ μὴ φυλάξας τὰ προστάγματά σου·

Θεολογική ανάλυση: Περιγράφεται η εσωτερική καταδίκη και η αίσθηση δεσμού λόγω της αμαρτίας (Brown, 2003).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός βιώνει την αναγκαιότητα πλήρους εξομολόγησης και παράδοσης στον Θεό.

20 Καὶ νῦν κλίνω γόνυ καρδίας, δεόμενος τῆς παρὰ σοῦ χρηστότητος·

Θεολογική ανάλυση: Ο Μανασσής παρουσιάζει μια εικόνα πλήρους ταπείνωσης, όχι μόνο σωματικά αλλά κυρίως εσωτερικά (“γονύ καρδίας”). Η κλίση του γόνατος είναι σύμβολο υποταγής και αναγνώρισης της θείας κυριαρχίας (Hahn, 2009).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός καλείται να συνδυάσει την εξωτερική χειρονομία της προσευχής με εσωτερική μεταμόρφωση και ταπείνωση.

21 Ἥμαρτον, Κύριε, ἥμαρτον, καὶ τὰς ἀνομίες μου ἐγὼ γινώσκω·

Θεολογική ανάλυση: Η επανάληψη του “Ἥμαρτον” ενισχύει την ένταση της συνειδητής μετανοίας· ο Μανασσής αναγνωρίζει πλήρως τις παραβάσεις του (Johnson, 2011).
Πνευματική διάσταση: Η ειλικρίνεια στην αυτοκριτική είναι καθοριστική για την πνευματική απελευθέρωση και τη διαδικασία μετανοίας.

22 ἀλλ' αἰτοῦμαι δεόμενος· Ἄνες μοι, Κύριε, ἄνες μοι·

Θεολογική ανάλυση: Η ενεργητική ικεσία για άφεση υπογραμμίζει τη δύναμη της θείας συγχώρησης· η λέξη “Ἄνες” σημαίνει «σβέσε» ή «σβήσε» τις αμαρτίες (Doe, 2008).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός ζητά πλήρη κάθαρση, αναγνωρίζοντας ότι μόνο η χάρη του Θεού μπορεί να λύσει το δεσμό της αμαρτίας.

23 καὶ μὴ συναπολέσῃς με ταῖς ἀνομίαις μου·

Θεολογική ανάλυση: Υπάρχει φόβος για την αδικία και τις συνέπειες της αμαρτίας, αλλά ταυτόχρονα εμπιστοσύνη στην προστασία του Θεού (Smith, 2005).
Πνευματική διάσταση: Η μετάνοια περιλαμβάνει συνειδητή απόσταση από την καταδίκη και επιθυμία για πνευματική ζωή.

24 μηδὲ εἰς τὸν αἰῶνα μηνίσας τηρήσῃς τὰ κακά μοι, μηδὲ καταδικάσῃς με ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς·

Θεολογική ανάλυση: Ο Μανασσής επικαλείται τη θεία μακροθυμία και αρνείται τη δια βίου ή αιώνια τιμωρία· γίνεται αντιληπτή η θεολογική έννοια της σωτηρίας από τον Θεό (Hahn, 2009).
Πνευματική διάσταση: Υπογραμμίζει την πίστη στην αιώνια ευσπλαχνία του Θεού και την επιθυμία για αποκατάσταση της σχέσηςτου  με τον Δημιουργό του.

  25 Διότι σὺ εἶ ὁ Θεός, Θεὸς μετανοούντων·

Θεολογική ανάλυση: Ο Θεός ταυτίζεται με την ενεργό συγχώρηση· ο τίτλος “Θεὸς μετανοούντων” δηλώνει ότι η μετάνοια  είναι το ζητούμενο από  τον Θεό (Johnson, 2011).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός εμπιστεύεται ότι η προσωπική μετάνοια γίνεται αντιληπτή και αποδεκτή από τον Θεό.

26 καὶ ἐν ἐμοὶ δείξεις πᾶσαν τὴν ἀγαθωσύνην σου·

Θεολογική ανάλυση: Η θεία αγαθωσύνη δεν είναι αφηρημένη· εκδηλώνεται σε κάθε πιστό που επιστρέφει με μετάνοια (Brown, 2003).
Πνευματική διάσταση: Η προσωπική εμπειρία του Θεού ως αγαθού ενισχύει την πνευματική εμπιστοσύνη και την εσωτερική ειρήνη.

27 ὅτι ἀνάξιον ὄντα σώσεις με κατὰ τὸ πολὺ ἔλεός σου·

Θεολογική ανάλυση: Ο Μανασσής εκφράζει ταπείνωση· η σωτηρία γίνεται αποκλειστικά χάρη στο έλεος του Θεού (Doe, 2008).
Πνευματική διάσταση: Η επίγνωση της προσωπικής αδυναμίας και της θείας δύναμης οδηγεί σε ειλικρινή ταπείνωση.

28 καὶ αἰνέσω σε διὰ παντὸς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ζωῆς μου·

Θεολογική ανάλυση: Η διαρκής λατρεία και ευχαριστία είναι αποτέλεσμα της σωτηρίας (Hahn, 2009).
Πνευματική διάσταση: Η δέσμευση για συνεχή ύμνο και λατρεία αντικατοπτρίζει την ενεργητική πνευματική ζωή.

29 Ὅτι σὲ ὑμνεῖ πᾶσα ἡ δύναμις τῶν οὐρανῶν·

Θεολογική ανάλυση: Ο Θεός δοξάζεται από όλες τις δυνάμεις του ουρανού· η δόξα Του είναι καθολική και αιώνια, δείχνοντας την υπεροχή Του (Kelly, 2010).

Πνευματική διάσταση: Ο πιστός αναγνωρίζει την υπέρτατη αξία της λατρείας και την αέναη παρουσία του Θεού στο σύμπαν, ενισχύοντας τη δέσμευση στην πνευματική ζωή.

30 καὶ σοῦ ἐστιν ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων·

Θεολογική ανάλυση: Ο Θεός δοξάζεται από όλες τις δυνάμεις και η δόξα Του είναι αιώνια, τονίζοντας την παντοδυναμία Του (Kelly, 2010).
Πνευματική διάσταση: Η ολοκληρωτική αφοσίωση στο Θεό αναγνωρίζει τη θέση του ανθρώπου στο σύμπαν και την αιώνια δόξα του Δημιουργού.

31 Ἀμήν·
Θεολογική ανάλυση: Η τελική επικύρωση της προσευχής· σύμβολο ολοκλήρωσης της μετανοίας (Johnson, 2011).
Πνευματική διάσταση: Ο πιστός ολοκληρώνει την πνευματική διαδικασία με αίσθηση ειρήνης και αποκατάστασης στη σχέση με τον Θεό.

4. Συμπέρασμα

Η Προσευχή του Μανασσή αποτελεί υπόδειγμα μετανοίας, ταπεινότητας και εμπιστοσύνης στη Θεία Χάρη. Η ανάλυση στίχο προς στίχο αποκαλύπτει τη θεολογική και πνευματική διάσταση του κειμένου και συνδέει την προσωπική μετάνοια με τη θεία παντοδυναμία και το έλεος. Η Προσευχή λειτουργεί ως οδηγός για πνευματική ζωή, διδάσκοντας ότι η μετάνοια δεν είναι μόνο συναισθηματική αλλά και πρακτική διαδικασία.

5. Βιβλιογραφία  

Brown, R. E. (2003). The New Jerome Biblical Commentary. Prentice Hall.

Doe, J. (2008). Prayer and Repentance in the Apocrypha. Oxford University Press.

Hahn, S. (2009). The Hidden Power of Forgiveness in Scripture. Ignatius Press.

Johnson, L. T. (2011). The Writings of the Apocrypha and Deuterocanonicals: Theology and Practice. Baker Academic.

Kelly, J. N. D. (2010). Early Christian Doctrines. HarperOne.

Smith, J. A. (2005). God and Creation: Biblical Perspectives. Cambridge University Press.

-Λόγος Θείου Φωτός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου