Η πραότητα νικά εκεί όπου η βία αποτυγχάνει
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή κατά τις οποίες πιστεύουμε ότι μπορούμε να επιβάλουμε τη θέλησή μας στους άλλους με τη δύναμη.
Πιέζουμε.
Απειλούμε.
Υψώνουμε τη φωνή.
Προσπαθούμε να αναγκάσουμε τον άλλον να κάνει αυτό που θέλουμε.
Ο Αίσωπος, όμως, μέσα από έναν απλό και όμορφο μύθο, μας διδάσκει ότι η δύναμη δεν βρίσκεται πάντοτε στην ένταση.
Μερικές φορές η πραότητα κατορθώνει αυτό που η βία δεν μπορεί.
Ο Ήλιος και ο Βόρειος Άνεμος συναγωνίζονται για να αποδείξουν ποιος είναι ισχυρότερος. Και τελικά, εκείνος που χρησιμοποιεί την ηπιότητα κερδίζει.
Ο μύθος
Μια ημέρα ο Βόρειος Άνεμος και ο Ήλιος άρχισαν να φιλονικούν για το ποιος από τους δύο ήταν ισχυρότερος.
Εκείνη τη στιγμή είδαν έναν ταξιδιώτη να περπατά στον δρόμο, φορώντας έναν βαρύ μανδύα.
—«Όποιος από τους δύο καταφέρει να κάνει τον άνθρωπο να βγάλει τον μανδύα του, εκείνος είναι ο ισχυρότερος», συμφώνησαν.
Πρώτος προσπάθησε ο Βόρειος Άνεμος.
Άρχισε να φυσά με όλη του τη δύναμη.
Ο ταξιδιώτης όμως, καθώς ένιωσε το κρύο, έσφιξε ακόμη περισσότερο τον μανδύα γύρω από το σώμα του.
Ο Άνεμος δυνάμωσε.
Ο άνθρωπος κράτησε ακόμη πιο σφιχτά το ρούχο του.
Όσο περισσότερο φυσούσε ο Άνεμος, τόσο περισσότερο ο ταξιδιώτης προσπαθούσε να προστατευθεί.
Τότε ήρθε η σειρά του Ήλιου.
Ο Ήλιος άρχισε να λάμπει απαλά.
Η θερμοκρασία ανέβηκε.
Ο ταξιδιώτης ένιωσε τη ζεστασιά και άρχισε να χαλαρώνει τον μανδύα του.
Λίγο αργότερα, καθώς η ζέστη έγινε εντονότερη, τον έβγαλε μόνος του.
Ο Ήλιος είχε κερδίσει.
Δίδαγμα του Αισώπου: Η πραότητα και η πειθώ πολλές φορές κατορθώνουν περισσότερα από τη βία και την επιβολή.
Η σοφία που κρύβεται πίσω από τον μύθο
Ο Αίσωπος μας παρουσιάζει δύο διαφορετικούς τρόπους συμπεριφοράς.
Ο Βόρειος Άνεμος θέλει να επιβληθεί.
Ο Ήλιος θέλει να πείσει.
Ο πρώτος προκαλεί αντίσταση.
Ο δεύτερος δημιουργεί ελευθερία.
Αυτό συμβαίνει και στις ανθρώπινες σχέσεις.
Όταν προσπαθούμε να αλλάξουμε έναν άνθρωπο με απειλές, συχνά τον κάνουμε να κλείνεται ακόμη περισσότερο.
Όταν όμως τον πλησιάζουμε με αγάπη, κατανόηση και πραότητα, μπορεί να ανοίξει μόνος του την καρδιά του.
Η πραότητα δεν είναι αδυναμία.
Είναι δύναμη που δεν χρειάζεται να φωνάξει για να αποδείξει ότι υπάρχει.
Η Αγία Γραφή φωτίζει τον μύθο
Ο ίδιος ο Χριστός μάς δίνει ως πρότυπο την πραότητα:
«Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ.»(Ματθ. 11,29)
Ο Χριστός δεν παρουσιάζει την πραότητα ως αδυναμία, αλλά ως δρόμο προς την ανάπαυση της ψυχής.
Και στον Μακαρισμό ακούμε:
«Μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν.»(Ματθ. 5,5)
Ο Απόστολος Παύλος προτρέπει:
«Ὁ δοῦλος Κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι, ἀλλ’ ἤπιον εἶναι πρὸς πάντας.»(Β΄ Τιμ. 2,24)
Η χριστιανική πραότητα δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος αδιαφορεί για το κακό.
Σημαίνει ότι δεν αντιμετωπίζει το κακό με το ίδιο πνεύμα.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναδεικνύει επανειλημμένα την πραότητα ως δύναμη που θεραπεύει τις συγκρούσεις. Διδάσκει ότι ο οξύς λόγος γεννά νέο θυμό, ενώ ο ήπιος λόγος μπορεί να καταπραΰνει ακόμη και μια μεγάλη ένταση.
(PG 60, 653–654, Ὑπομνήματα εἰς τὰς Πρὸς Τιμόθεον Ἐπιστολάς)
Ο Μέγας Βασίλειος, μιλώντας για την πνευματική ζωή, συνδέει την πραότητα με την απουσία θυμού και την εσωτερική ειρήνη. Ο άνθρωπος που κυβερνά τον θυμό του αποκτά μεγαλύτερη δύναμη από εκείνον που μπορεί να επιβληθεί στους άλλους.
(PG 31, 849–852, Ὅροι κατὰ πλάτος)
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος παρουσιάζει την πραότητα και την ανεξικακία ως καρπούς μιας ψυχής που έχει στραφεί προς τον Θεό και δεν επιτρέπει στα πάθη να την κυβερνούν.
(PG 35, 909–912, Λόγος ΙΔ΄, Περὶ φιλοπτωχίας)
Πνευματικοί Μαργαρίτες
«Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ.»(Ματθ. 11,29)
«Μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν.»(Ματθ. 5,5)
«Ἀπόκριση ἥπια ἀποστρέφει θυμόν.»(Παροιμ. 15,1)
Η πραότητα δεν σημαίνει ότι υποχωρούμε μπροστά στην αδικία.
Σημαίνει ότι ακόμη και όταν υπερασπιζόμαστε το δίκαιο, δεν χάνουμε την αγάπη.
Ο μύθος σήμερα
Ο Βόρειος Άνεμος υπάρχει στην οικογένεια.
Υπάρχει στον χώρο εργασίας.
Υπάρχει στις ανθρώπινες σχέσεις.
Είναι ο γονιός που προσπαθεί να επιβληθεί στο παιδί μόνο με φωνές.
Είναι ο προϊστάμενος που πιστεύει ότι η εξουσία του τού δίνει δικαίωμα να ταπεινώνει.
Είναι ο σύζυγος ή η σύζυγος που προσπαθεί να κερδίσει μια διαφωνία με θυμό.
Είναι ακόμη και ο άνθρωπος που, ενώ έχει δίκιο, χάνει το δίκιο του επειδή το υπερασπίζεται με λάθος τρόπο.
Ο Ήλιος μάς δείχνει έναν διαφορετικό δρόμο.
Να φωτίζουμε.
Να ζεσταίνουμε.
Να πείθουμε.
Να αφήνουμε χώρο στον άλλον να αλλάξει ελεύθερα.
Ένα μήνυμα ιδιαίτερα για τους Έλληνες της διασποράς
Οι Ελληνικές κοινότητες της διασποράς δημιουργήθηκαν και διατηρήθηκαν μέσα από τη συνεργασία ανθρώπων διαφορετικών χαρακτήρων και απόψεων.
Η κοινότητα δεν μπορεί να σταθεί όταν όλοι θέλουν να επιβληθούν.
Χρειάζεται διάλογο, υπομονή και σεβασμό.
Η πίστη, η γλώσσα, η παράδοση και η Ελληνική ταυτότητα δεν μεταδίδονται στις νεότερες γενιές με φωνές και διαταγές.
Μεταδίδονται όταν τα παιδιά βλέπουν στους μεγαλύτερους κάτι που αξίζει να αγαπήσουν.
Ο καλύτερος τρόπος να κρατήσουμε ζωντανή την παράδοσή μας είναι να την κάνουμε φως.
Επίλογος
Ο Βόρειος Άνεμος προσπάθησε να νικήσει με τη δύναμη.
Ο Ήλιος νίκησε με τη ζεστασιά.
Αυτό είναι ένα από τα πιο όμορφα μαθήματα του μύθου.
Στη ζωή δεν κερδίζει πάντοτε εκείνος που φωνάζει περισσότερο.
Πολλές φορές κερδίζει εκείνος που αγαπά περισσότερο.
Ο Χριστός δεν μας καλεί να γίνουμε άνεμοι που σκορπούν φόβο.
Μας καλεί να γίνουμε φως.
Και ίσως αυτό είναι το βαθύτερο μήνυμα του μύθου:
Η πραότητα δεν νικά επειδή είναι πιο δυνατή από τη βία· νικά επειδή αγγίζει την καρδιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου