Προσευχή γιά τούς ὁδηγούς

Μήν ξεκινήσεις νά ὀδηγεῖς, χωρίς πρῶτα νά ἔχεις προσευχηθεῖ καί χωρίς νά ἔχεις κάνει τόν Σταυρό σου!

Ἄγιος Χριστοφόρος ὁ προστάτης τῶν ὁδηγῶν

Κύριε, πρίν πάρω σήμερα τό τιμόνι στά χέρια μου, ζητῶ αὐτήν τήν χάρη.

Ἐγώ εἰμί ἡ ὁδός!

Βοήθησέ με νά χρησιμοποιήσω τό αὐτοκίνητο μέ νηφαλιότητα καί φρόνηση, ὄχι ἀνυπόμονα, ὄχι ἐγωιστικά, ἀλλά γιά ἥρεμη καί εὐγνώμονα ἐξυπηρέτηση καί ὄχι γιά ἐπίδειξη ἤ νευρική ἐκτόνωση ἤἀχόρταγη ἀπληστία πολυπραγμοσύνης.

Βοήθησέ με νά περάσω σῶος καί ἀβλαβής ἀπό ὅλους τούς ποικίλους κινδύνους τῆς ἀσφάλτου, ἔχοντας στό πλάι μου «Ἄγγελον εἰρήνης», «Πιστόν Ὁδηγόν» καί συμπαραστάτη.

" Ήταν τα λόγια του Αρχαγγέλου και καθώς μου μιλούσε ακούμπησε το ξίφος στο στήθος μου!…"

Το παρακάτω περιστατικό συνέβη στον π. Δανιήλ Σάπικα, κάτοικο Αθηνών, Αρχιμανδρίτη καί γιατρό.

Διηγείται ο ίδιος:“Στίς  22  Απριλίου 1994 εισήχθηκα στό Ευγενίδειο Θεραπευτήριο με 4,5 κιλά εμπύημα δεξιού ημιθωρακίου, με συμπτώματα απολύτου άπνοιας, αδυναμία βάδισης, 41,5 πυρετό,  ενώ υπέστην καί διαβητικό σοκ αγνώστου αιτιολογίας…

Μέσα από ένα σύνεφο έβλεπα καί άκουγα τά συμβαίνοντα μέσα στο χειρουργείο, και το βάσανο το μεγάλο ήταν, ότι, σαν γιατρός γνώριζα πολύ καλά την κρίσιμη κατάστασή μου…Γνώριζα, ότι το ποσοστό κατάληξης (θανάτου μου) ήταν γύρω στό 95%. Και δεν είχα άδικο. Μάλιστα ήμουν καί επιεικής στήν κρίση μου, γιατί η ιατρική ομάδα που

αποτελείτο από τον Ιωάννη Μπελένη διευθυντή του Ευαγγελισμού, τον καθηγητή Χρυσόστομο Μελισσινό διευθυντή πνευμονολογικής κλινικής στό Νοσοκομείο Υγεία, καί με την Ειρήνη Μπατάλη αναισθησιολόγο να φοβάται να μου δώσει νάρκωση για τον κίνδυνο ανακοπής της καρδιάς λόγω βάρους μου, συζητούσαν δυνατά γιατί δεν πίστευαν ότι άκουγα τα λεγόμενά τους…

Τους άκουγα να μου δίνουν ζωή μόνο 2%!…

Γιά τή νυχτερινή προσευχή

(Χρυσοστομικός Ἄμβων Ε’ )

Σᾶς τό εἶπα βέβαια νωρίτερα, ἀλλά θά σᾶς τό πῶ καί τώρα. Ἄς σηκωνόμαστε τή νύχτα καί ἄν ἀκόμη δέν κάνης πολλές προσευχές, κάνε μία μέ πνευματική καθαρότητα καί εἶναι ἀρκετό· δέ ζητῶ τίποτε περισσότερο· καί ἄν ὄχι μέσα στά μεσάνυχτα, τουλάχιστον τήν ὥρα τοῦ ὄρθρου. 

Ντοκουμέντο από την ανακήρυξη του Αγίου Νεκταρίου 5 Νοεμβρίου 1961(ιστορικό βίντεο)

Κλείνοντας γόνυ, αγαπητοί μου αναγνώστες, στην Χριστομίμητη βιοτή ενός ασκητή Μητροπολίτη, του Αγίου της υπομονής και της συγγνώμης, που κοιμήθηκε σαν άσιμος καλόγηρος σ' ένα νοσοκομείο της Αττικής. Ας είναι Βοήθειά μας και πρότυπο στην ζωή μας, η ταπείνωση και η αγάπη του για τον άνθρωπο, στις δύσκολες μέρες που βιώνουμε.

Ο π.Παντελεήμων Κρούσκος μας λέει: «O άγιος της υπομονής και της συγγνώμης, ο εμβριθής και τελευταίος θεολόγος, η πηγή των ιάσεων, ο θησαυρός της αγάπης, ο καθηγητής της τελειότητας, ο κανών της πίστεως και εικών της πραότητος, ο μακρόθυμος και γλυκύθυμος, ο μέγας και μέτριος, ο αγαθός και φιλάγαθος, ο ασκητής και επίσκοπος, ο απλούς και φιλόσοφος, ο δούλος και νομοθέτης, ο προεστώς και εργάτης,ο γρανιτένιος βράχος της υπομονής και ακένωτη πηγή της ευσπλαχνίας, ο αμνησίκακος αμνός και ποιμένας, ο μέγας Νεκτάριος να χαριτώνει τους αρχιερείς, τους ιερείς, τους μοναχούς, τους θεολόγους, στους σπουδαστές, τους δοκιμαζόμενους στον βίο και κάθε πιστό ορθόδοξο χριστιανό.»

Τί είναι και τί περιέχει η ευχή:Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με;

«Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με» 

είναι και προσευχή και ευχή και ομολογία πίστεως 

- Είναι  προσευχή, διότι μ’ αυτήν ζητούμε παρακλητικά το θείο έλεος. 

- Είναι ευχή επειδή παραδίδουμε τους εαυτούς μας στο Χριστό με το να Τον επικαλούμεθα. 

- Είναι ομολογία, διότι μακαρίστηκε ο Πέτρος επειδή ομολόγησε αυτό το όνομα. 

- Παρέχει το Πνεύμα διότι «κανένας δεν λέει τον Ιησού Κύριο, παρά με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος». 

- Χορηγεί θείες δωρεές διότι γι’ αυτήν λέει ο Χριστός στον Πέτρο «θα σου δώσω τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών». 

- Είναι κάθαρση καρδιάς διότι βλέπει το Θεό και Τον καλεί και καθαρίζει αυτόν που βλέπει. 

- Διώχνει τους δαίμονες, διότι με το Όνομα του Ιησού Χριστού διώχθηκαν και διώκονται όλοι οι δαίμονες. 

ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΕΟΡΤΙΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΣΤΟ ΚΑΪΡΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΑΘΜ

Προεστώσης της ΑΘΜ, του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, κ.κ.Θεοδώρου Β΄, πραγματοποιήθηκαν κατά το παρελθόν τριήμερο σε κλίμα κατάνυξης στο Κάϊρο οι εόρτιες λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμή και μνήμη της Συνάξεως των αρχιστρατήγων Μιχαήλ και Γαβριήλ και πασών των επουρανίων δυνάμεων ασωμάτων, ως και του Αγίου Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως του θαυματουργού. 

Πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης: «...πρώτα θα γίνει κάτι που θα γονατίσει την Αμερική...»

Στην μαρτυρία του κ. Απ. Σίμογλου, Αλεξανδρούπολη, αναφέρεται : 

Σε μια επίσκεψή μας στον Παππούλη και χωρίς να τον ρωτήσουμε ξαφνικά μας είπε : «Έφθασε ο καιρός να πάρουμε πίσω την Κωνσταντινούπολη, θα γίνει πάλι ελληνική!» Όταν τον ρώτησα πότε θα γίνει αυτό, μου απάντησε : «Σύντομα. Πολύ σύντομα στις μέρες μας». Τον ξαναρώτησα : «Δηλαδή πότε; Πες μας κάποια ημερομηνία». Τότε η απάντησή του ήταν : «Α! Όλα και όλα ημερομηνίες όχι, όχι. Το σχέδιο του Θεού αυτό είναι, ημερομηνίες όμως όχι.». Μας είπε, επίσης, ότι πρώτα θα γίνει κάτι που θα γονατίσει την Αμερική. Θα πάψει να είναι υπερδύναμη.Υπερδύναμη θα είναι η Ρωσία και μετά θα συμβούν τα γεγονότα. Επίσης, μας είπε :

Σύναξις των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών Αγγελικών Ταγμάτων

Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου 

Βίντεο:

optiko.net

Λόγοι Ἁγίων Πατέρων γιά τήν μνήμη θανάτου

1. Κάθε ἀρετή πηγάζει ἀπό τή μνήμη τοῦ θανάτου. Γι’ αὐτό ἄς τή χρησιμοποιοῦμε ὅπως τήν ἴδια τήν ἀναπνοή μας.

Ὅσιος Ἡσύχιος ὁ πρεσβύτερος

2. Ὅποιος κατορθώνει νά λέει κάθε μέρα στόν ἑαυτό του: σήμερα εἶναι ἡ τελαυταῖα μέρα τῆς ζωῆς μου, οὐδέποτε θά ἁμαρτήσει θεληματικά πρός τόν Θεό. Ἐκεῖνος ὅμως πού περιμένει πώς ἔχει πολλά χρόνια ἀκόμα νά ζήσει, δίχως ἄλλο θά περιπλακεῖ στά βράγχια τῆς ἁμαρτίας. 

Ἀββάς Ἡσαΐας ὁ Ἀναχωρητής

ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΣΟΥΝ ΑΠΟ ΑΜΒΩΝΟΣ ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΙΕΡΕΙΣ ΤΟΝ ΛΑΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ!

Γράφει ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος

Με αφορμή τα όσα γράψαμε χθες για «ξεφτιλισμένους νεοέλληνες ραγιάδες» που έσπευσαν να ψωνίσουν ακόμα και την Κυριακή, δεχθήκαμε καταιγισμό μηνυμάτων, ανάμεσα στα οποία και κάποια που μας εγκαλούσαν επειδή «βρίζουμε τον κόσμο»! Μάλιστα, ένας εξ αυτών μας έγραψε: «Ποιος είσαι εσύ να λες αυτά τα λόγια, όταν οι Μητροπολίτες και ο Αρχιεπίσκοπος σιωπούν ή εκφράζονται ήπια; Περισσότερα ξέρεις από εκείνους;»

Αυτή λοιπόν είναι η ρίζα του προβλήματος! Η μη αντίδραση των Ιερωμένων, που κανονικά θα έπρεπε να έχουν ξεσηκώσει τον Λαό εναντίον αυτού του ανουσιουργήματος που λέγεται κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας!

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: ”Πως εκδικούνται οι νεκροί”

Γράμμα του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς σε μια κυρία

Μου γράφεις πως κάτι σε αναστατώνει στον ύπνο. Τρία παιδιά εμφανίζονται μόλις κλείσεις τα μάτια και γελούν μαζί σου, σε κοροϊδεύουν, σε απειλούν και σε τρομάζουν.

Πήγες, είπες, σε έξυπνους ανθρώπους και έψαχνες φάρμακο. Εκείνοι σου είπαν: «Δεν είναι τίποτα»! Εσύ τους είπες: «Αφού δεν είναι τίποτα διώξτε αυτό το τέρας από μένα! Μα, μπορεί να μην είναι τίποτα εκείνο που δεν μ’ αφήνει να ησυχάσω ήδη έξι μήνες»; Και εκείνοι σου απάντησαν: «Άλλαξε αέρα, πήγαινε σε χαρούμενες παρέες, να τρέφεσαι καλύτερα. Αυτό είναι απλή υποχονδρία».

Μετά τόν ἐκκλησιασμό

( Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου )

Ἐμεῖς ἂς ἀναχωροῦμε ἀπὸ τὴ Θεία Λειτουργία σὰν λιοντάρια ποὺβγάζουν φωτιά, ἔχοντας γίνει φοβεροὶ ἀκόμα καὶ στὸ διάβολο. Γιατί τὸ Ἅγιο αἷμα τοῦ Κυρίου ποὺ κοινωνοῦμε, ποτίζει τὴν ψυχή μας καὶτῆς δίνει μεγάλη δύναμη. Ὅταν τὸ μεταλαμβάνουμε ἄξια, διώχνει τοὺς δαίμονες μακριὰ καὶ φέρνει κοντά μας τοὺς Ἀγγέλους καὶ τὸν Κύριο τῶν Ἀγγέλων. 

«ΒΟΜΒΙΣΤΕΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ» ΚΑΤΑ ΤΗΣ MEGAΛΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ!

Σε ένα πρωτοφανές συντονισμένο, όσο ποτέ άλλοτε, ξεσηκωμό προχώρησαν ορθόδοξοι Χριστιανοί σε Ελλάδα και Κύπρο. Και ο ξεσηκωμός τούτος αφορά την κοινή προσευχή ως αντίδραση στη MEGAλη βλασφημία κατά του τριαδικού Θεού. Οι χριστιανοί με τις ευλογίες Αγιορειτών Πατέρων αλλά και άλλων σύγχρονων γερόντων θα συντονιστούν για δεύτερη φορά την Κυριακή 3 Νοεμβρίου και ώρα 8: 30 μ.μ. και θα διαβάζουν είτε μόνοι, είτε σε ομάδες-πυρήνες το ψαλτήριο, προκειμένου με τη δύναμη που απ’ αυτό εκπορεύεται να αποτραπούν για άλλη μία φορά οι συνέπειες που προκαλούνται στον ελληνικό ορθόδοξο λαό από την εκ νέου προβολή από το τηλεοπτικό σταθμό MEGA της βλάσφημης κινηματογραφικής ταινίας  «Κώδικας Ντά Βίντσι»! Την ώρα προβολής επίσης σε ναούς της χώρας θα τελούνται αγρυπνίες.

Είναι η δεύτερη φορά που νέοι επί το πλείστον από όλη την Ελλάδα θα αντιδράσουν με το πλέον δυνατό όπλο που διαθέτει η φαρέτρα της Αγίας μας Εκκλησίας, την θερμή προσευχή, σχολίαζε Αγιορείτης μοναχός.

Ὅταν συγχωρεῖς, ἄφησε ὄλη τήν ὀργή, ἐξαφάνισε τήν πληγή

( Ἅγιος  Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος )

«Ὅταν συγχωρεῖς,

 κερδίζεις περισσότερα ἀπό ἐκεῖνα πού δίδεις»,

λέει χαρακτηριστικά ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Μιλάει ἁπλά, ἐποικοδομητικά, θέλοντας νά μᾶς παιδαγωγήσει σέ μία ἐποχή πού τό "ὀφθαλμόν ἀντί ὀφθαλμοῦ" μοιάζει να ἰσχύει περισσότερο παρά ποτέ. Ἄς παρακολουθήσουμε ὅσα ἐκεῖνος διδάσκει. Μοιάζουν γνωστά κι ἁπλά. Παραμένουν ὅμως στή πράξη δύσκολα καί μακρινά... 

Ο όσιος Δαυίδ ο εν Ευβοία

Ο όσιος πατήρ Δαυίδ γεννήθηκε στις αρχές του 16 ου αιώνα στο παραθαλάσιο χωριό Γαρδινίτζα, αντίκρυ της νήσου Ευβοίας. Ο πατέρας του ήταν ευσεβής και ενάρετος ιερέας. 

Μόλις τριών ετών, ο Δαυίδ είδε μια νύκτα να του φανερώνεται ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και να τον οδηγεί στην γειτονική εκκλησία που ήταν αφιερωμένη στο όνομά του. Έμεινε εκεί, όρθιος και ανυπόδητος για έξι ημέρες, βυθισμένος στη θεωρία, ενώπιον της εικόνας του Προδρόμου. 

Αναθρεμμένος από την πιο τρυφερή του ηλικία με τις αρχές της υπακοής απέναντι στους γονείς του, της ασκήσεως και της αδιαλείπτου προσευχής, άφησε το πατρικό του σπίτι σε ηλικία δεκαπέντε χρονών, προς αναζήτηση ενός πνευματικού πατέρα. Τον βρήκε στο πρόσωπο του ιερομονάχου Ακακίου, ονομαστού για τις αρετές του και το ευαγγελικό κήρυγμά του στα χωριά της περιοχής.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ! ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ!

«ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον».[1] 

Ρωτήσανε τόν Γέροντα Παΐσιο, γιατί κάποιοι πού συναντοῦν δυσκολίες αὐτοκτονοῦν. Καί ὁ Γέροντας ἀπάντησε, ὅτι αἰτία εἶναι ὁ ἐγωισμός, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ στήν ἀπελπισία.[2] Ὁ διάβολος ψιθυρίζει στό αὐτί τοῦ ἀνθρώπου «ἐν καιρῷ θλίψεως» ὅτι ὅλα τελείωσαν κι ὅτι δέν μπορεῖ νά κάνει τίποτε πιά γιά τό πρόβλημά του. Αὐτό ὅμως εἶναι ἕνα μεγάλο ψέμμα τοῦ διαβόλου, πού μᾶς πολεμᾶ μέ τό ἰσχυρότερο ὅπλο του, τήν ἀπελπισία! Κι ἄν ὁ ἄνθρωπος δέ μπορεῖ νά κάνει τίποτε, μπορεῖ ὅμως ὁ Παντοδύναμος Θεός, πού μᾶς διαβεβαίωσε ὅτι «ἄνευ ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν»[3]. 

Ἀρκεῖ, νά στραφοῦμε  σ’ Αὐτόν καί θά μᾶς δώσει ὅ,τι ἀκριβῶς μᾶς χρειάζεται. Μᾶς καλεῖ: «δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς»![4] 

Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΟΣ ΓΙΑΤΡΟΥ: Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΒΟΗΘΟΥΝ ΒΑΡΙΑ ΑΣΘΕΝΕΙΣ!!!

Απόσπασμα από το άρθρο “Πίστη, το άϋλο νυστέρι της χειρουργικής” του Ομοτίμου Καθηγητού Αγγειοχειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Παν. Β. Δημακάκου (πηγή: εφ. Εστία, 5-10-2013, σελ. 4):  

(…) Ήτο 12η νυκτερινή  μεσ’ το κατακαλόκαιρο του Αυγούστου 2006 που δίναμε την έσχατη μάχη επαναφοράς στη ζωή 54χρονου ασθενούς με καρδιακή ανακοπή συνέπεια μετεγχειρητικής αιμορραγίας από προηγηθείσα ανευρυσματεκτομή κοιλιακής αορτής 18 ώρες ενωρίτερα. Είχε περάσει μια ολόκληρη ώρα, χειρουργοί στον αγώνα με μαλάξεις της καρδιάς και ενδοκαρδιακές χορηγήσεις φαρμάκων, αναισθησιολόγοι και καρδιολόγοι μέσω ορών είχαν χορηγήσει όλα  τα αναζωογονητικά φάρμακα  της “λίμνης του Μαραθώνος” που ακούω τον πρώτο μου βοηθό τ. Διευθυντή αγγειοχειρουργικής κλινικής να ερωτά μήπως  “να διακόψουμε κάθε περαιτέρω προσπάθεια αφού ήδη έχει περάσει πολλή ώρα χωρίς καρδιακό ρυθμό και ο άρρωστος θα είναι φυτό;“. Δεν απάντησα και οι προσπάθειες συνεχίστηκαν. Αφού παρήλθε ακόμη περίπου μισή ώρα, σκέφθηκα ότι μάλλον  η μάχη έχει χαθεί, παρακάλεσα να κλείσουν το υπόλοιπο τραύμα προκειμένου να ενημερώσω τους συγγενείς.

ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΓΙΟ

“….Με βαθειά συγκίνηση θέλω να σας διηγηθώ ένα περιστατικό που μου συνέβη πριν 45 χρόνια στη Μονή του Οσίου Δαβίδ (φωτογραφία αριστερά).

Την εποχή εκείνη ζούσα με την οικογένειά μου στο χωριό Κοκκινομηλιά, ένα πανέμορφο χωριό της Β. Ευβοίας, ορεινό με θέα το γαλάζιο Αιγαίο.

Εκείνη την περίοδο υπηρετούσα ως ψάλτης στο αναλόγιο των ενοριών στη Κούλουρη και Μαρούλη, δύο γειτονικά μικρά χωριά με ξεχωριστή και αυτά ζωντάνια και ομορφιά.

Στις 31 Οκτωβρίου 1960 είχαμε αποφασίσει με την σύζυγό μου να πάμε στην Ιερά Μονή του Οσίου Δαβίδ για να προσευχηθούμε επειδή την άλλη ημέραήταν η γιορτή του Αγίου. Η μετάβαση τότε γινόταν ή με τα ζώα ή με τα πόδια.

Αιφνιδίως όμως το κοριτσάκι μας, αρρώστησε γεγονός που συνέβαλε στη ματαίωση του προσκυνήματος μας. Αν και κατά τη διάρκεια της νύχτας συνήλθε εν τούτοις η αναχώρηση μας για το μοναστήρι αναβλήθηκε.

Γιατί σιωπᾶ ὁ Θεός;

Ὁ Θεός σιωπᾶ

γιά νά ἀκούσει καλύτερα ἐσένα!
Ὁ Θεός σιωπᾶ
γιά νά Τόν ἀναζητήσεις πιό ἐγκάρδια!

Αγάπη στον Θεό και στην πατρίδα

Όσοι Έλληνες αγαπάμε τον τριαδικό Θεό και την πατρίδα μας, δίνουμε τον αγώνα μας πρώτα υπέρ της πίστεως. Ο πρώτος λόγος για τον οποίο χτυπιέται η Ελλάδα, είναι η Ορθοδοξία, βασικό στοιχείο της οποίας είναι η ελευθερία που αποτελεί το εμπόδιο στην παγκόσμια υποδούλωση των ανθρώπων. 

Αν δεν συνειδητοποιήσουμε ποιος είναι ο αντίπαλος δεν μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε. 

Είναι σαν να πάμε να λύσουμε ένα πρόβλημα πριν ακόμα το διαβάσουμε. Δεν χρειάζεται να βρίσκεται κάποιος πίσω από τις κλειστές πόρτες για να αντιληφθεί τι γίνεται. Φθάνουν μόνο η κοινή λογική, η γνώση της οικονομικής επιστήμης και η πραγματικότητα την οποία βιώνουμε για να βγουν σωστά συμπεράσματα. Το θέμα δεν είναι μόνο να βγούμε από τη “φυλακή” που μας έχουν βάλει ως χώρα

Πότε περιμένουμε γιά νά μετανοήσουμε;

Ἡ ὥρα τοῦ θανάτου μέ φοβίζει τόν ἄθλιον·

διότι βλέπω τά ἔργα μου καί τρέμει ἡ ψυχή μου·

βλέπω τήν ἀμέλειά μου, καί φρίττουσι τά ὁστᾶ μου·

διότι ἡ ὥρα τοῦ χωρισμοῦ ἀπό τοῦ κόσμου τούτου

εἶναι πρό ὀφθαλμῶν μου,

καί τώρα ἐννοήσας αὐτήν ἐφοβήθην, σφόδρα.

Ἀντί νά χαρῶ, μᾶλλον ἐφοβήθην, διότι

δέν ἐποίησα ἔργα ἄξια πρός τήν χάριν τοῦ Κυρίου.

Εἶναι δέ φόβος μέγας ἐν καιρῷ τοῦ θανάτου εἰς πάντας ἁμαρτωλούς,

τούς ὁμοίους μου·

καί πάλιν εἶναι χαρά ἡ ὥρα τοῦ χωρισμοῦ

εἰς ἅπαντας τούς ἁγίους, καί εἰς πάντας τούς δικαίους,

καί εἰς πάντας τούς ἀσκητάς.

Πῶς νά ἀντιμετωπίζουμε αὐτούς πού ἁμαρτάνουν;

Διδαχές ἀπό τήν Φιλοκαλία

( Μικρή Φιλοκαλία, Κεφάλαιον:

Συμβουλές γιά τή συμπεριφορά τῶν ἀνθρώπων

καί τή ζωή τῆς καλωσύνης )

Αλεξάνδρεια:ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΝΩΠΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝ

Εκοιμήθη σήμερα, 31η Οκτωβρίου ε.έ, ο Επίσκοπος Κανώπου  κυρός Σπυρίδων, εφησυχάζων Ιεράρχης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. 

Ο μακαριστός αρχιερεύς κατά κόσμον Ιωάννης Μηλιώτης του Ευσταθίου και της Αλεξάνδρας, εγεννήθη εν Άφρα Κερκύρας το 1941. Πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής Αθηνών,  χειροτονήθηκε Διάκονος την 25η Δεκεμβρίου 1965 από τον Μητροπολίτη Κερκύρας Μεθόδιο  και Πρεσβύτερος την 26η Οκτωβρίου  του έτους 1975 από τον Μητροπολίτη Καισαριανής  Γεώργιο. 

Το 1998  ενετάχθη στον κλήρο του παλαιφάτου Πατριαρχείου, όπου διετέλεσε Ηγούμενος κατ΄αρχήν της Ιεράς Μονής  Αγίου Γεωργίου Παλαιού  Καΐρου και εν συνεχεία της Ιεράς Μονής Αγίου Σάββα Αλεξανδρείας.  Την 1η Νοεμβρίου 2006 εξελέγη Επίσκοπος Κανώπου, χειροτονηθείς στον Πατριαρχικό Ι. Ναό Αγίου  Σάββα την 5η Νοεμβρίου από τον Μακ. Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ.κ. Θεόδωρο Β΄. 

Οἱ πειρασμοί δόθηκαν ἀπό τόν Θεό γιά ὠφέλειά μας

Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης

Καὶ γενικά, γιὰ νὰ καταλάβουμε ὅτι ὅλοι οἱ πειρασμοί μας δόθηκαν ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ τὸ συμφέρον μας (118), πρέπει νὰ σκεφθοῦμε ὅτι ὁ ἄνθρωπος, ἐξ αἰτίας τῆς κακῆς κλίσεως τῆς διεφθαρμένης του φύσεως, εἶναι ὑπερήφανος, φιλόδοξος, στὸ ἔπακρο δοκησίσοφος καὶ ὑπερασπιστὴς τῆς ἰδικῆς του γνώμης, καὶ θέλει πάντοτε νὰ τὸν ὑπολογίζουν ὅλοι, περισσότερο ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ εἶναι στὴν πραγματικότητα.
Αὐτὴ ὅμως ἡ ὑπόληψις εἶναι τόσο ἐπικίνδυνη γιὰ τὴν πνευματική του πρόοδο, ὥστε καὶ αὐτὴ μόνον ἡ ὀσμή της νὰ εἶναι ἀρκετὴ νὰ ἐμποδίσῃ τὸν ἄνθρωπο ὥστε νὰ φθάση στὴν ἀληθινὴ τελειότητα.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ;

ΑΤΥΧΟΙ ΚΑΙ ΤΥΧΕΡΟΙ

Για τον Χριστιανισμό και την Ορθόδοξη Εκκλησία μας τύχη δεν υπάρχει. Πουθενά στην Άγ. Γραφή και ολόκληρη την Αγιοπατερική Γραμματεία δεν διδάσκεται η πιστή στην τύχη. Η λέξη τύχη δεν εκφράζει τίποτε άλλο παρά την άγνοιά μας στις αιτίες των φαινομένων ή των γεγονότων της ζωής. Δεν υπάρχει καμιά θεά ή καμιά τυφλή δύναμη που να λέγεται τύχη. Ό,τι φαίνεται σε μας τυχαίο και συμπτωματικό πηγάζει πάντοτε από μια βαθύτερη αιτία.

Όταν δε λέμε ότι ένα γεγονός οφείλεται στην τύχη, είναι ένας τρόπος του λέγειν και δεν εννοούμε τίποτε περισσότερο παρά ότι η αίτια μας ήταν άγνωστη και όχι ότι η τύχη είναι η αιτία των πραγμάτων. Γι’ αυτό και κάποιος είπε: «Τύχη είναι ίσως το ψευδώνυμο του Θεού, όταν δεν θέλει να υπογράψει…».

Αλλά τότε τί υπάρχει; Η πρόνοια του Παντοδύναμου, του Πάνσοφου και Πανάγαθου Θεού μας, που εκφράζεται ως άκτιστος ενέργεια δημιουργίας, συντηρήσεως και διακυβερνήσεως του ορατού και του αοράτου κόσμου. Με την Πρόνοια του Θεού κάθε κτίσμα βοηθείται να πραγματοποιήσει το σκοπό, για τον οποίο δημιουργήθηκε. Στην Παλ. Διαθήκη διαβάζουμε: «Η σι Πάτερ διακυβερνά πρόνοια, ότι έδωκας και εν θαλάσση όδόν και εν κύμασι τρίβον ασφαλή, δεικνύς ότι δύνασαι εκ παντός σώζειν»

ΓΙΑΤΙ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ ΟΙ ΕΝΑΡΕΤΟΙ;

Τοῦ πρωτ.  Διονυσίου Τάτση, ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος», 25.10.2013

.         Δέν εἶναι λίγοι ἐκεῖνοι πού διερωτῶνται, γιατί ὑποφέρουν οἱ δίκαιοι καί ἐνάρετοι; Ἀφοῦ ὅλα στή ζωή τά ρυθμίζει ὁ Θεός, γιατί ἐπιτρέπει τά δυσάρεστα στούς ἀνθρώπους, πού τηροῦν τίς ἐντολές του καί ἔχουν πνευματικό ἀγώνα; Ποῦ εἶναι ἡ πρόνοιά του, γιατί ἐπιτρέπει νά ἀφαιρεῖται ἀπό τή ζωή τῶν δικῶν του ἀνθρώπων ἡ χαρά καί ἡ μακαριότητα; Στά ἐρωτήματα αὐτά οἱ Γέροντες ἔδιναν διάφορες ἀπαντήσεις, προσπαθώντας νά δείξουν τή μεγάλη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἀνθρώπους. Εἶναι ἐνδιαφέρον νά σημειώσω ἐπιγραμματικά μερικές.
.         Ὁ πόνος καί οἱ θλίψεις, ὅταν ἀντιμετωπίζονται μέ πίστη καί ὑπομονή ἔχουν θετικά ἀποτελέσματα στήν πνευματική ζωή. Ὁ Γέροντας Ἐπιφάνιος ἔλεγε ὅτι καθαρίζουν καί τά ελάχιστα ἴχνη τῶν παθῶν μας καί μᾶς ἑτοιμάζουν μεγαλύτερο στεφάνι στόν οὐρανό. Μᾶς καθιστοῦν καθαρούς, μᾶς φέρνουν πιό κοντά στό Θεό καί νιώθουμε τήν ἀδυναμία μας. Αὐτό ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νά αὐξάνεται ἡ προσευχή μας. Δέν πρέπει δέ καθόλου νά γογγύζουμε, ἀντίθετα πρέπει νά θυμόμαστε ὅτι ὁ Κύριός μας πέθανε πάνω στό σταυρό. Ἄν ἐκεῖνος πού ἦταν ἀναμάρτητος ὑπέφερε τόσα πολλά, τί νά ποῦμε γιά τόν ἑαυτό μας πού εἶναι βυθισμένος στήν ἁμαρτία;