1. Εισαγωγή
Παραμονή της εορτής της μνήμης του Αγίου Γεωργίου και η Βαλύρα εορτάζει τον προστάτη Άγιο της στον ιερό ναό του κοιμητηρίου της. Με βαθιά κατάνυξη τελέστηκε το Εσπερινός, χοροστατούντος του πρωτοπρεσβυτέρου κ. Ιωάννου Φωτεινού, με τη συνοδεία του ιεροψάλτου κ. Γιώργου Περιβολάρη στο δεξί αναλόγιο. Διακόνησε στο ιερό ο μαθηματικός κ. Χρήστος Χρηστάκης. Οι δύο νεωκόροι της Ενορίας μας, κα Μαρία Ηλιοπούλου και κα Γωγώ Κοντοδήμου, με τη γενναιοδωρία των ευσεβών γυναικών του χωριού, στόλισαν με τριανταφυλλένιες συνθέσεις την εφέστιο εικόνα του Αγίου Γεωργίου και τοποθέτησαν κρυστάλλινα ανθοδοχεία, με λογής λογής τριαντάφυλλα από τους ολάνθιστους κήπους της Βαλύρας, μπροστά στο ιερό τέμπλο.Ο παλιός ιερός ναός, που χρονολογείται από το 1784, είναι επίσης αφιερωμένος στον Άγιο Νεκτάριο.
Ο Εσπερινός άρχισε στις 18:00, αλλά οι κυρίες της Βαλύρας παρέστησαν στο κοιμητήριο τουλάχιστον μία ώρα πριν και φρόντισαν επιμελώς τον στολισμό των μνημάτων των συγγενών τους. Μέχρι και μικρά παιδάκια είχαν προσέλθει για να ανάψουν κερί και λιβάνι με τους γονείς τους και να αποθέσουν άνθη στον τάφο των παππούδων τους. Κατάμεστος ήταν ο ιερός ναός από ευλαβείς κατοίκους του χωριού, που έψαλλαν με δέος ψυχής το Φως Ιλαρόν και το τροπάριο του Αγίου Γεωργίου. Ο Μεγαλομάρτυς Γεώργιος επιστατεί και καλλιεργεί το γεώργιον της ψυχής μας, φωτίζοντας τα πνευματικά μας βήματα.
2. Ο Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος
Ο Άγιος Γεώργιος αποτελεί μία από τις πιο λαμπρές μορφές του μαρτυρολογίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η τιμή του δεν περιορίζεται σε έναν ιστορικό ή αγιολογικό θαυμασμό, αλλά εκφράζει μια βαθιά θεολογική πραγματικότητα: τη νίκη της πίστης επί του φόβου και της ζωής επί του θανάτου. Η Εκκλησία, ήδη από τους πρώτους αιώνες, ανέδειξε τους μάρτυρες ως «μιμητές Χριστού», καθώς με τη θυσία τους συμμετέχουν στο Πάθος και στην Ανάσταση (PG 50, 519). Στο πρόσωπο του Αγίου Γεωργίου συναντούμε αυτήν ακριβώς τη δυναμική: έναν άνθρωπο που μετατρέπει την ιστορική δοκιμασία σε αιώνια δόξα.
Η είσοδός του στον ρωμαϊκό στρατό και η ταχεία ανέλιξή του φανερώνουν τις φυσικές του αρετές. Ωστόσο, κατά τους Πατέρες, η αληθινή αρετή δεν εξαντλείται στην εξωτερική ανδρεία, αλλά συνίσταται στην εσωτερική ελευθερία. Όπως σημειώνει ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, «οὐχ ὁπλοφορία, ἀλλὰ ἀρετὴ τὸν ἄνδρα δείκνυσιν» (PG 52, 397). Ο Άγιος Γεώργιος, αν και στρατιώτης, αναδεικνύεται κυρίως ως στρατιώτης του Χριστού.
Κατά τον διωγμό του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, ο Άγιος προβαίνει σε δημόσια ομολογία πίστεως. Η πράξη αυτή ερμηνεύεται πατερικά ως κορύφωση της ελευθερίας του ανθρώπου. Ο Μέγας Βασίλειος τονίζει ότι «ἐλευθερία ἐστὶ τὸ δουλεύειν Θεῷ» (PG 31, 488). Έτσι, ο Άγιος Γεώργιος δεν ενεργεί με αλόγιστη αντίδραση, αλλά με συνειδητή επιλογή της αγάπης προς τον Θεό και τον πλησίον.
Τα βασανιστήρια που υπέστη καταδεικνύουν την ένταση του διωγμού αλλά και τη δύναμη της Θείας Χάριτος. Η υπομονή του θυμίζει τη διδασκαλία του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, ο οποίος αναφέρει ότι «διὰ τῶν θλίψεων ἡ ψυχὴ καθαίρεται καὶ πρὸς Θεὸν ἀνάγεται» (PG 46, 309). Η αντοχή του Αγίου δεν είναι απλή φυσική δύναμη, αλλά καρπός της σχέσης του με τον Θεό.
Η τελική του θυσία, ο αποκεφαλισμός, επισφραγίζει την πορεία του ως μάρτυρα. Σύμφωνα με την πατερική θεολογία, το μαρτύριο αποτελεί «βάπτισμα αίματος» (PG 36, 356), δηλαδή πλήρη ένωση με τον Χριστό.
Το τροπάριο αυτό συνοψίζει τη θεολογία του μαρτυρίου. Ο Άγιος παρουσιάζεται ως φορέας της Θείας Χάριτος. Σύμφωνα με τον Άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο, οι Άγιοι «θεοφοροῦσι καὶ θεοποιοῦσι» (PG 120, 529), δηλαδή μεταδίδουν τη χάρη του Θεού στους πιστούς.
Η έννοια της πρεσβείας, που εκφράζεται στο τέλος του τροπαρίου, συνδέεται με την εκκλησιολογία της κοινωνίας των Αγίων. Ο πιστός δεν είναι μόνος, αλλά ενταγμένος σε ένα σώμα όπου οι Άγιοι μεσιτεύουν υπέρ αυτού.
Είθε ο Άγιος Γεώργιος να ενισχύει την πίστη μας, να μας χαρίζει θάρρος και να μας καθοδηγεί στον δρόμο της σωτηρίας. Είθε ο βίος του να αποτελεί για όλους μας πηγή έμπνευσης και πνευματικής αναγέννησης.
7. Βιβλιογραφία
Βασίλειος ο Μέγας. (PG 31–32). Ὁμιλίαι καὶ Ἐπιστολαί.
Γρηγόριος Νύσσης. (PG 44–46). Λόγοι.
Ισαάκ ο Σύρος. (PG 86). Ἀσκητικά.
Ιωάννης Χρυσόστομος. (PG 50–60). Ὁμιλίαι.
Μάξιμος Ὁμολογητής. (PG 90). Κεφάλαια θεολογικά.
Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος. (PG 120). Κατηχήσεις.
Ευσέβιος Καισαρείας. (PG 20). Ἐκκλησιαστική Ἱστορία.
Συναξαριστής Ορθοδόξου Ἐκκλησίας. (χ.χ.). Βίος Ἁγίου Γεωργίου.
-Λόγος Θείου Φωτός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου