Κυριακή του Θωμά – Απόστολος Πράξεις εʹ 12–20

                            

Εισαγωγή

Η Αποστολική περικοπή από τις Πράξεις των Αποστόλων (ε' 12-20) παρουσιάζει την πρώτη Εκκλησία εν ενεργεία, μέσα σε κλίμα θαυμασμού, ενότητας και Αποστολικής δύναμης. Τα θαύματα των Αποστόλων δεν είναι απλώς σημεία δύναμης, αλλά μαρτυρία της Αναστάσεως του Χριστού που ενεργεί μέσα στο σώμα της Εκκλησίας. Ακολουθούν παράθεση και μετάφραση του αποσπάσματος Πραξ ε' 12-20, πατερική ανάλυση , πνευματικοί μαργαρίτες και ευχές.

Παράθεση αποσπάσματος (Πράξεις εʹ 12–20)

Διὰ δὲ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο σημεῖα καὶ τέρατα πολλὰ ἐν τῷ λαῷ· καὶ ἦσαν ὁμοθυμαδὸν ἅπαντες ἐν τῇ στοᾷ Σολομῶντος. τῶν δὲ λοιπῶν οὐδεὶς ἐτόλμα κολλᾶσθαι αὐτοῖς, ἀλλ᾽ ἐμεγάλυνεν αὐτοὺς ὁ λαός· μᾶλλον δὲ προσετίθεντο πιστεύοντες τῷ Κυρίῳ πλήθη ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν· ὥστε κατὰ τὰς πλατείας ἐκφέρειν τοὺς ἀσθενεῖς καὶ τιθέναι ἐπὶ κλινῶν καὶ κραββάτων, ἵνα ἐρχομένου Πέτρου κἂν ἡ σκιὰ ἐπισκιάσειεν τινὶ αὐτῶν. συνήρχετο δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν πέριξ πόλεων εἰς Ἱερουσαλήμ, φέροντες ἀσθενεῖς καὶ ὀχλουμένους ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, οἵτινες ἐθεραπεύοντο ἅπαντες. ἀναστὰς δὲ ὁ ἀρχιερεὺς καὶ πάντες οἱ σὺν αὐτῷ ἡ οὖσα αἵρεσις τῶν Σαδδουκαίων, ἐπλήσθησαν ζήλου, καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους καὶ ἔθεντο αὐτοὺς ἐν τηρήσει δημοσίᾳ. ἄγγελος δὲ Κυρίου διὰ νυκτὸς ἤνοιξε τὰς θύρας τῆς φυλακῆς… καὶ εἶπεν· πορεύεσθε καὶ σταθέντες λαλεῖτε ἐν τῷ ἱερῷ τῷ λαῷ πάντα τὰ ῥήματα τῆς ζωῆς ταύτης.

Μετάφραση

Με τα χέρια των Αποστόλων γίνονταν πολλά σημεία και θαύματα στον λαό. Όλοι οι πιστοί ήταν ενωμένοι στη στοά του Σολομώντος. Οι υπόλοιποι δεν τολμούσαν να τους πλησιάσουν, αλλά ο λαός τους τιμούσε. Όλο και περισσότεροι πίστευαν στον Κύριο. Ακόμη και οι άρρωστοι μεταφέρονταν στους δρόμους ώστε, όταν περνούσε ο Πέτρος, έστω και η σκιά του να τους αγγίξει.

Από τις γύρω πόλεις έφερναν ασθενείς και δαιμονισμένους και όλοι θεραπεύονταν. Όμως ο αρχιερέας και οι Σαδδουκαίοι, γεμάτοι φθόνο, συνέλαβαν τους Αποστόλους και τους έβαλαν στη φυλακή. Άγγελος Κυρίου όμως άνοιξε τις πόρτες και τους είπε να συνεχίσουν να κηρύττουν στον λαό τα λόγια της ζωής.

Ανάλυση με πατερική τεκμηρίωση

Ο Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (PG 60, 33–40) τονίζει ότι τα θαύματα των Αποστόλων δεν είναι δικά τους, αλλά ενέργεια της χάριτος του Αναστάντος Χριστού. Η «σκιά του Πέτρου» δεν έχει μαγική δύναμη, αλλά φανερώνει την υπεραφθονία της Θείας Χάριτος που ενεργεί ακόμη και έμμεσα.

Ο Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας (PG 74, 705–708) ερμηνεύει την ενότητα των πιστών ως εικόνα της εσχατολογικής Εκκλησίας, όπου η χάρις του Αγίου Πνεύματος συνενώνει τους ανθρώπους υπεράνω κοινωνικών διαφορών.

Ο Μέγας Αθανάσιος (PG 25, 152) βλέπει στη θαυματουργία των Αποστόλων τη συνέχεια της θείας ενεργείας του Χριστού στον κόσμο: ο Χριστός ενεργεί «διὰ τῶν φίλων αὐτοῦ».

Ο Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος (PG 36, 508) σημειώνει ότι η Εκκλησία είναι «κοινωνία θεώσεως», όπου τα θαύματα δεν είναι σκοπός αλλά απόδειξη της παρουσίας του Θεού.

Ο φθόνος των θρησκευτικών αρχόντων, όπως ερμηνεύει ο Ιερός Χρυσόστομος (PG 60, 45), δείχνει ότι η αλήθεια του Θεού προκαλεί πάντοτε αντίδραση όταν συγκρούεται με την ανθρώπινη εξουσία.

Πνευματικοί μαργαρίτες 

 

Η πρώτη Εκκλησία δεν στηρίζεται σε μηχανισμούς ή εξουσία αλλά στη χάρη.

Αυτό φαίνεται καθαρά στην απλότητα των Αποστόλων, οι οποίοι χωρίς υλικά μέσα μεταμορφώνουν τον κόσμο. Σήμερα, πολλές φορές αναζητούμε δύναμη σε εξωτερικά μέσα, ενώ η Εκκλησία μάς δείχνει ότι η αληθινή δύναμη είναι η αγιότητα.

Ο Απόστολος Πέτρος δεν μιλά πολύ· απλώς περνά και η Θεία Χάρη ενεργεί.Αυτό δείχνει ότι η αγιότητα δεν είναι θόρυβος αλλά παρουσία. Ένας σύγχρονος άνθρωπος μπορεί να γίνει φορέας ειρήνης χωρίς να λέει πολλά, απλώς με τον τρόπο της ζωής του.

Η ενότητα των πιστών στη στοά του Σολομώντος δείχνει ότι η Εκκλησία γεννιέται μέσα στην κοινωνία αλλά δεν ταυτίζεται με αυτήν. Όταν οι άνθρωποι ζουν ενωμένοι στην αγάπη, τότε ακόμη και μια οικογένεια γίνεται μικρή Εκκλησία.

Η ζήλια των Σαδδουκαίων δείχνει ότι η αλήθεια ενοχλεί όταν αποκαλύπτει την αδυναμία μας. Συχνά και σήμερα αντιδρούμε αρνητικά όταν κάποιος μας υπενθυμίζει την ανάγκη μετάνοιας.

Η απελευθέρωση των Αποστόλων από τον άγγελο δείχνει ότι καμία ανθρώπινη δύναμη δεν μπορεί να εμποδίσει το έργο του Θεού. Αυτό δίνει ελπίδα σε κάθε πιστό που νιώθει περιορισμένος από δυσκολίες.

Η φράση «ῥήματα τῆς ζωῆς ταύτης» δείχνει ότι το Ευαγγέλιο δεν είναι θεωρία αλλά ζωή. Κάθε λόγος του Χριστού είναι πρόσκληση σε ύπαρξη γεμάτη φως.

Ένας άνθρωπος σήμερα που συγχωρεί μέσα σε δύσκολη σχέση γίνεται ζωντανό θαύμα. Ένας νέος που επιλέγει την αλήθεια αντί για εύκολες λύσεις γίνεται σύγχρονος Απόστολος.

Η Εκκλησία συνεχίζει να υπάρχει όχι επειδή είναι ισχυρή, αλλά επειδή είναι ζωντανή. Και αυτή η ζωή είναι ο ίδιος ο Χριστός.

Ευχές

Ο Κύριος να μας αξιώνει να ζούμε την ενότητα της Εκκλησίας, να ενεργούμε μέσα στη χάρη Του και να γινόμαστε φορείς της Αναστάσεως στον κόσμο.

Βιβλιογραφία 

Αθανάσιος ο Μέγας. (1998). Περί της Ενανθρωπήσεως του Λόγου. Αθήνα: Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Βίβλος, Η Αγία. (2008). Η Ορθόδοξη Μελέτη της Καινής Διαθήκης. Νάσβιλ: Thomas Nelson.

Γρηγόριος ο Θεολόγος. (2006). Θεολογικοί Λόγοι. Αθήνα: Εκδόσεις Ρηγόπουλου.

Ιερώνυμος (Vulgata). (1994). Η Αγία Γραφή (Λατινική Βουλγάτα). Στουτγκάρδη: Γερμανική Βιβλική Εταιρεία.

Ιωάννης ο Χρυσόστομος. (1995). Ομιλίες στις Πράξεις των Αποστόλων (PG 60). Αθήνα: Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας (ΕΠΕ).

Κύριλλος Αλεξανδρείας. (1998). Υπόμνημα στην Αγία Γραφή (PG 74). Αθήνα: Πατερική Κυψέλη.

Μάξιμος ο Ομολογητής. (2004). Θεολογικά και Οικονομικά Κεφάλαια (PG 90). Αθήνα: Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Nestle-Aland. (2012). Η Καινή Διαθήκη στην πρωτότυπη ελληνική γλώσσα (28η έκδ.). Στουτγκάρδη: Γερμανική Βιβλική Εταιρεία.

Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος. (χ.χ.). Πράξεις των Αποστόλων – Ερμηνευτική Παράδοση. Αθήνα: Αποστολική Διακονία.

Βλάχος, Ηλίας. (1994). Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία: Η επιστήμη των Πατέρων. Αθήνα: Ιερά Μονή Γενεθλίου Θεοτόκου.

Χριστός Ανέστη!

-Λόγος Θείου Φωτός