Φωτό: Δημήτρης Σκουρτέλης
1. Εισαγωγή
Το Ευαγγελικό ανάγνωσμα Κατά Μάρκον 2,1-12 παρουσιάζει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά θαύματα του Χριστού: τη θεραπεία του παραλυτικού. Το γεγονός αυτό αποκαλύπτει όχι μόνο τη δύναμη του Χριστού να θεραπεύει, αλλά κυρίως την εξουσία Του να συγχωρεί αμαρτίες.
Το θαύμα αυτό αποκαλύπτει ότι η βαθύτερη ασθένεια του ανθρώπου είναι η αμαρτία. Ο Χριστός πρώτα συγχωρεί τις αμαρτίες και έπειτα θεραπεύει το σώμα. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας επισημαίνει ότι η συγχώρηση είναι το μεγαλύτερο θαύμα, γιατί αποκαθιστά τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό (PG 72).
Η πίστη των τεσσάρων φίλων αποτελεί παράδειγμα αγάπης και επιμονής. Ο άνθρωπος δεν σώζεται μόνος του, αλλά μέσα στην κοινότητα της πίστης, δηλαδή μέσα στην Εκκλησία.
2. Ευαγγελικό Ανάγνωσμα
1 Καί εἰσῆλθεν πάλιν εἰς Καπερναούμ δι’ ἡμερῶν· καί ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστιν.
2 καί εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδέ τά πρός τήν θύραν· καί ἐλάλει αὐτοῖς τόν λόγον.
3 καί ἔρχονται πρός αὐτόν φέροντες παραλυτικόν, αἰρόμενον ὑπό τεσσάρων.
4 καί μή δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διά τόν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τήν στέγην ὅπου ἦν, καί ἐξορύξαντες χαλῶσι τόν κράβαττον ἐφ’ ᾧ ὁ παραλυτικός κατέκειτο.
5 ἰδών δέ ὁ Ἰησοῦς τήν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.
6 ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καί διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν·
7 τί οὗτος οὕτως λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μή εἷς ὁ Θεός;
8 καί εὐθέως ἐπιγνούς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς εἶπεν αὐτοῖς· Τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
9 τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι, ἤ εἰπεῖν· ἔγειρε καί ἆρον τόν κράβαττόν σου καί περιπάτει;
10 ἵνα δέ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπί τῆς γῆς ἁμαρτίας — λέγει τῷ παραλυτικῷ·
11 Σοί λέγω, ἔγειρε καί ἆρον τόν κράβαττόν σου καί ὕπαγε εἰς τόν οἶκόν σου.
12 καί ἠγέρθη εὐθέως καί ἄρας τόν κράβαττον ἐξῆλθεν ἔμπροσθεν πάντων.
Μετάφραση
1 Μετά από λίγες ημέρες μπήκε πάλι στην Καπερναούμ και ακούστηκε ότι βρίσκεται σε κάποιο σπίτι.
2 Συγκεντρώθηκαν πολλοί ώστε να μην χωρούν ούτε στην πόρτα, και τους κήρυττε τον λόγο.
3 Τότε έρχονται και του φέρνουν έναν παραλυτικό που τον κρατούσαν τέσσερις άνθρωποι.
4 Επειδή όμως δεν μπορούσαν να τον πλησιάσουν εξαιτίας του πλήθους, άνοιξαν τη στέγη του σπιτιού και κατέβασαν το κρεβάτι πάνω στο οποίο ήταν ξαπλωμένος ο παραλυτικός.
5 Όταν ο Ιησούς είδε την πίστη τους, είπε στον παραλυτικό: «Παιδί μου, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες».
6 Μερικοί γραμματείς σκέφτονταν μέσα τους:
7 «Ποιος μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες παρά μόνο ο Θεός;»
8 Ο Ιησούς, γνωρίζοντας τις σκέψεις τους, τους είπε: «Γιατί σκέφτεστε έτσι στις καρδιές σας;
9 Τι είναι ευκολότερο να πω στον παραλυτικό: σου συγχωρούνται οι αμαρτίες ή να πω: σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα;
10 Για να γνωρίσετε όμως ότι ο Υιός του ανθρώπου έχει εξουσία να συγχωρεί αμαρτίες στη γη», λέει στον παραλυτικό:
11 «Σου λέω, σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και πήγαινε στο σπίτι σου».
12 Και εκείνος σηκώθηκε αμέσως και βγήκε μπροστά σε όλους.
3. Πατερική θεολογική τεκμηρίωση
Οι Πατέρες της Εκκλησίας βλέπουν στο θαύμα αυτό μια βαθιά θεολογική αλήθεια. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σημειώνει ότι ο Χριστός πρώτα συγχωρεί τις αμαρτίες του παραλυτικού και έπειτα θεραπεύει το σώμα του, διότι η πνευματική θεραπεία είναι σημαντικότερη από τη σωματική (PG 57).
Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας εξηγεί ότι ο Χριστός αποκαλύπτει έτσι τη θεότητά Του. Μόνο ο Θεός μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες. Με το θαύμα αυτό ο Χριστός φανερώνει ότι είναι ο Κύριος της ζωής και της σωτηρίας (PG 72).
Ο Άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας προσθέτει ότι η πίστη των τεσσάρων φίλων αποτελεί παράδειγμα αδελφικής αγάπης. Ο άνθρωπος συχνά σώζεται χάρη στην πίστη και την προσευχή των άλλων (Ερμηνεία εις το κατά Μάρκον Ευαγγέλιον).
Η Εκκλησία βλέπει επίσης στο γεγονός αυτό εικόνα της ίδιας της εκκλησιαστικής ζωής. Όπως οι φίλοι μετέφεραν τον παραλυτικό στον Χριστό, έτσι και η Εκκλησία οδηγεί τον άνθρωπο στον Χριστό μέσα από τα μυστήρια και την κοινότητα της πίστης.
4. Πνευματικοί μαργαρίτες
4.1 Η δύναμη της αλληλεγγύης
Η εικόνα των τεσσάρων ανθρώπων που κουβαλούν τον παραλυτικό μάς διδάσκει τη δύναμη της αλληλεγγύης. Στην καθημερινή ζωή πολλοί άνθρωποι κουβαλούν τα δικά τους «βάρη»: ασθένειες, οικονομικές δυσκολίες, μοναξιά ή απογοήτευση.
Όταν ένας φίλος στηρίζει κάποιον που περνά δύσκολες στιγμές, γίνεται σαν τους τέσσερις ανθρώπους του ευαγγελίου. Όταν μια οικογένεια βοηθά έναν ηλικιωμένο συγγενή ή έναν άρρωστο, τότε η αγάπη μετατρέπεται σε πράξη πίστης.
Η πίστη δεν εκφράζεται μόνο με λόγια αλλά και με πράξεις. Μια επίσκεψη σε έναν άρρωστο, μια συγγνώμη σε έναν άνθρωπο που πληγώσαμε ή μια πράξη συγχώρησης είναι μικρά θαύματα που μεταμορφώνουν την καθημερινή ζωή.
4.2 Η αρμονία της συνεργασίας
Οι τέσσερις άνθρωποι που μετέφεραν τον παραλυτικό δεν εγκατέλειψαν την προσπάθεια όταν συνάντησαν το πλήθος. Αναζήτησαν έναν άλλο τρόπο για να φέρουν τον φίλο τους κοντά στον Χριστό. Στη ζωή πολλές φορές οι δυσκολίες μάς αποθαρρύνουν. Όταν όμως υπάρχει συνεργασία και αλληλεγγύη, τα εμπόδια ξεπερνιούνται. Μια οικογένεια που ενώνεται για να αντιμετωπίσει μια δυσκολία ή μια ενορία που στηρίζει έναν άνθρωπο σε ανάγκη , επαναλαμβάνει, κατά έναν τρόπο, την πράξη των τεσσάρων φίλων του ευαγγελίου.
4.3 Η θεραπεία της ψυχής
Ο Χριστός πρώτα συγχωρεί τις αμαρτίες και μετά θεραπεύει το σώμα. Με τον τρόπο αυτό δείχνει ότι η βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου είναι η πνευματική θεραπεία. Στην καθημερινή ζωή συχνά φροντίζουμε το σώμα μας αλλά παραμελούμε την ψυχή. Ένας άνθρωπος μπορεί να φροντίζει τη διατροφή του και την υγεία του, αλλά αν δεν καλλιεργεί την καρδιά του με συγχώρηση, ταπείνωση και αγάπη, μένει πνευματικά αδύναμος. Η εξομολόγηση, η προσευχή και η συγχώρηση των άλλων γίνονται δρόμοι θεραπείας της ψυχής.
5. Συμπέρασμα
Ο Χριστός είναι ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων. Η πίστη, η αγάπη και η μετάνοια ανοίγουν τον δρόμο για τη θεραπεία του ανθρώπου, να συγχωρηθούν οι αμαρτίες των παθών και των κακών λογισμών και στη συνέχεια να δει την υγεία του και το σώμα του ανθρώπου.Όμως όσο ο άνθρωπος προσπαθεί μόνος του, μακριά από την Εκκλησία δύσκολα θα τα καταφέρει χωρίς τα μυστήρια της εκκλησίας να συναντήσει τον Κύριο.
6. Καταληκτικές ευχές
Είθε ο Χριστός, ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, να θεραπεύει τις πληγές της ζωής μας και να μας χαρίζει δύναμη στον πνευματικό αγώνα.
Είθε να μάθουμε να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον, όπως οι φίλοι του παραλυτικού, και να οδηγούμε τους ανθρώπους στον Χριστό με την αγάπη και την πίστη μας.
Και με τη χάρη του Θεού να πορευθούμε μέσα στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με μετάνοια και ελπίδα, ώστε να φθάσουμε με καθαρή καρδιά στη χαρά της Αναστάσεως.
Ιωάννης Χρυσόστομος, Ομιλίες εις τα Ευαγγέλια, PG 57
Κύριλλος Αλεξανδρείας, Ερμηνεία εις το κατά Μάρκον, PG 72
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας, Ερμηνεία εις το κατά Μάρκον
Nestle-Aland, Novum Testamentum Graece, 28η έκδοση
-Λόγος Θείου Φωτός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου